KOPAĆ NIE JESTEM W STANIE, ŻEBRAĆ SIĘ WSTYDZĘ dylemat zarządcy w perykopie Łk 16,1-13. Analiza egzegetyczno-teologiczna

Perykopa Łk 16,1-13 zasługuje na szczególną uwagę nie tylko dlatego, że jest tekstem własnym Łukasza, ale także z powodu całego szeregu pytań czy wręcz problemów, które ze sobą niesie. Pierwszym z nich jest fakt, że Jezus opowiedział „amoralną” historię, której bohatera stawia jako przykład do naśladowania swoim uczniom. Przypowieść ukazuje człowieka, który będąc zarządcą majątku u swojego pracodawcy, najpierw „trwoni ten majątek” (Łk 16,1), a następnie – stojąc przed widmem utraty zajmowanej posady i chcąc zabezpieczyć sobie materialną przyszłość – w sposób jawnie nieuczciwy i egoistyczny zmniejsza długi dłużnikom swego pana tylko po to, aby zyskać sobie ich życzliwość i przychylność na przyszłość. Jego pomysłowość i zdecydowane działanie w krytycznej dla niego sytuacji Jezus stawia jako wzór do naśladowania swoim wyznawcom, którzy są opieszali i powinni uczyć się zaangażowania od „synów doczesności” (Łk 16,8) (ze „Wstępu”).