W poetyckim świecie ks. Marcina Godawy niezwykłych barw i blasków nabiera przede wszystkim codzienność. Poeta omija to, co oficjalne i wzniosłe, by przywrócić poetycki blask najzwyklejszym przedmiotom, skrywanym, rzadko wypowiadanym przeżyciom, zapomnianym bohaterom. Humor, bezpretensjonalność, decydują o wartości tych tekstów. Nawet, gdy pojawia się tu krytyka naszej dziwacznej cywilizacji, to bynajmniej nie w tonie katastrofy.