EWANGELIA WEDŁUG ŚWIĘTEGO MATEUSZA rozdziały 14-28 Zobacz większe

EWANGELIA WEDŁUG ŚWIĘTEGO MATEUSZA rozdziały 14-28

Nowy

ks. Antoni Paciorek

: Podręczny Komentarz Biblijny
: Biblistyka
: Książki

19,90 zł

Opis

Ten komentarz duszpasterski, ukazujący się w postaci osobistej refleksji, medytacji i katechezy, może posłużyć jako pomoc dla różnych grup pogłębiających znajomość Pisma Świętego oraz dla indywidualnego czytelnika, pragnącego lepiej poznać słowo Boże. Taka jest bowiem intencja przygotowania serii Podręczny Komentarz Biblijny w oparciu o istniejące już tomy Nowego Komentarza Biblijnego.

Więcej informacji

ISBN 978-83-733271-3-9
rok wydania 2009
ilość stron 368
format B5

Opinie

Na razie nie dodano żadnej recenzji.

Napisz opinię

EWANGELIA WEDŁUG ŚWIĘTEGO MATEUSZA rozdziały 14-28

EWANGELIA WEDŁUG ŚWIĘTEGO MATEUSZA rozdziały 14-28

Produkty powiązane

Spis treści

Skróty

TEKST I KOMENTARZ

5. Chrystus i Kościół (14,1 – 18,35)
5.1. Narracja i dialogi: odrzucenie i wyznanie (14,1 – 17,27)
5.1.1. Odrzucenie i wyznanie – krąg pierwszy (14,1-33)
5.1.1.1. Śmierć Jana Chrzciciela (14,1-12)
5.1.1.2. Cudowne nakarmienie pięciu tysięcy (14,13-21)
5.1.1.3. Jezus chodzi po wodzie (14,22-33)
5.1.2. Odrzucenie i wyznanie – krąg drugi (14,34 – 16,20)
5.1.2.1. Jezus uzdrawia w ziemi Genesaret (14,34-36)
5.1.2.2. Spór i pouczenie na temat czystości i nieczystości (15,1-20)
5.1.2.3. Wiara niewiasty kananejskiej (15,21-28)
5.1.2.4. Nowe uzdrowienia (15,29-31)
5.1.2.5. Drugie rozmnożenie chleba (15,32-39)
5.1.2.6. Żądanie znaku (16,1-4)
5.1.2.7. Przestroga przed nauką faryzeuszy i saduceuszy (16,5-12)
5.1.2.8. Wyznanie i obietnica (16,13-20)
5.1.3. Odrzucenie i wyznanie – krąg trzeci (16,21 – 17,27)
5.1.3.1. Droga Chrystusa i uczniów (16,21-28)
5.1.3.2. Przemienienie (17,1-8)
5.1.3.3. Przyjście Eliasza (17,9-13)
5.1.3.4. Uzdrowienie epileptyka (17,14-21)
5.1.3.5. Druga zapowiedź Męki (17,22-23)
5.1.3.6. Podatek świątynny (17,24-27)
5.2. Wskazania dla wspólnoty (18,1-35)
5.2.1. Wobec „małych” (18,1-20)
5.2.1.1. Prawdziwa wielkość (18,1-4)
5.2.1.2. Przestroga przed zgorszeniami (18,5-9)
5.2.1.3. Przypowieść o zgubionej owcy (18,10-14)
5.2.1.4. Napomnienie braterskie oraz modlitwa wspólnotowa (18,15-20)
5.2.2. Wobec siebie nawzajem (18,21-35)
5.2.2.1. O przebaczeniu (18,21-22)
5.2.2.2. Przypowieść o niemiłosiernym dłużniku (18,23-35)

6. Do Jerozolimy i w Jerozolimie (19,1 – 25,46)
6.1. Pouczenia i kontrowersje (19,1 – 23,39)
6.1.1. Pouczenia dla rodzin i domów (19,1 – 20,28)
6.1.1.1. Początek podróży do Jerozolimy (19,1-2)
6.1.1.2. Sprawa rozwodów (19,3-12)
6.1.1.3. Dobrowolna bezżenność (19,10-12)
6.1.1.4. Jezus i dzieci (19,13-15)
6.1.1.5. Bogaty młodzieniec (19,16-22)
6.1.1.6. Bogaty a królestwo Boże (19,23-26)
6.1.1.7. Zapłata uczniów (19,27-30)
6.1.1.8. Przypowieść o hojnym właścicielu winnicy (20,1-16)
6.1.1.9. Trzecia zapowiedź Męki i Zmartwychwstania (20,17-19)
6.1.1.10. Cierpienie i służba (20,20-28)
6.1.2. Jezus Syn Dawida (20,29 – 21,22)
6.1.2.1. Niewidomi pod Jerychem (20,29-34)
6.1.2.2. Tryumfalny wjazd do Jerozolimy (21,1-11)
6.1.2.3. Oczyszczenie świątyni (21,12-17)
6.1.2.4. O nieurodzajnej fidze i doskonałej wierze (21,18-22)
6.1.3. Dialogi i przypowieści (21,23 – 22,46)
6.1.3.1. Kontrowersja wokół autorytetu i mocy Jezusa (21,23-27)
6.1.3.2. Przypowieść o dwóch synach (21,28-32)
6.1.3.3. Przypowieść o przewrotnych dzierżawcach (21,33-46)
6.1.3.4. Przypowieść o uczcie weselnej (22,1-14)
6.1.3.5. Sprawa podatku (22,15-22)
6.1.3.6. Sprawa zmartwychwstania (22,23-33)
6.1.3.7. Największe przykazanie (22,34-40)
6.1.3.8. Mesjasz Synem Bożym (22,41-46)
6.1.4. Groźby i lamentacje (23,1-39)
6.1.4.1. Ostrzeżenie przed uczonymi w Piśmie i faryzeuszami (23,1-12)
6.1.4.2. Siedmiokrotne „Biada” (23,13-33)
6.1.4.3. Sąd nad tym pokoleniem (23,34-36)
6.1.4.4. Lament nad Jerozolimą (23,37-39)
6.2. Mowa eschatologiczna (24 – 25)
6.2.1. Wydarzenia końca czasów (24,1-35)
6.2.1.1. Zapowiedź zburzenia Jerozolimy (24,1-2)
6.2.1.2. Początek eschatologicznych wydarzeń (24,3-8)
6.2.1.3. O prześladowaniu (24,9-14)
6.2.1.4. W sprawie ucieczki z Jerozolimy (24,15-22)
6.2.1.5. Pojawienie się zwodzicieli i fałszywych proroków (24,23-28)
6.2.1.6. Nadejście Syna Człowieczego (24,29-31)
6.2.1.7. Czas jest bliski (24,32-35)
6.2.2. Wezwanie do czujności (24,36 – 25,30)
6.2.2.1. Nieznany czas przyjścia (24,36-41)
6.2.2.2. Potrzeba czuwania (24,42-44)
6.2.2.3. Przypowieść o wiernym i niewiernym słudze (24,45-51)
6.2.2.4. Przypowieść o pannach roztropnych i nieroztropnych (25,1-13)
6.2.2.5. Przypowieść o talentach (25,14-30)
6.2.3. Sąd Ostateczny (25,31-46)

7. Męka, śmierć i zmartwychwstanie (26,1 – 28,20)
7.1. Męka i śmierć Jezusa (26,1 – 27,66)
7.1.1. Preliminaria – przygotowanie do wydarzeń pasyjnych (26,1-30)
7.1.1.1. Zapowiedź męki Jezusa (26,1-5)
7.1.1.2. Namaszczenie w Betanii (26,6-13)
7.1.1.3. Zdrada Judasza (26,14-16)
7.1.1.4. Przygotowania do Paschy (26,17-19)
7.1.1.5. Jezus i Judasz (26,20-25)
7.1.1.6. Ustanowienie Eucharystii (26,26-30)
7.1.2. Pojmanie Jezusa (26,31-56)
7.1.2.1. Zapowiedź upadku uczniów (26,31-35)
7.1.2.2. Modlitwa w Ogrójcu (26,36-46)
7.1.2.3. Jezus zdradzony i wydany (26,47-56)
7.1.3. Przed Sanhedrynem (26,57-75)
7.1.3.1. Jezus i Piotr w domu arcykapłana (26,57-58)
7.1.3.2. Proces przed Sanhedrynem (26,59-66)
7.1.3.3. Obelgi i naigrawanie (26,67-68)
7.1.3.4. Zaparcie się Piotra (26,69-75)
7.1.4. Przed Piłatem (27,1-31)
7.1.4.1. Jezus zaprowadzony do Piłata (27,1-2)
7.1.4.2. Zapłata krwi (27,3-10)
7.1.4.3 Jezus oskarżany przed Piłatem (27,11-26)
7.1.4.4. Za Barabaszem a przeciw Jezusowi (27,15-23)
7.1.4.5. Piłat umywa ręce – Żydzi przejmują odpowiedzialność (27,24-26)
7.1.4.6. Jezus wyszydzony i cierniem koronowany (27,27-31)
7.1.5. Ukrzyżowanie, śmierć i złożenie do grobu (27,32-66)
7.1.5.1. Droga na Golgotę i ukrzyżowanie (27,32-38)
7.1.5.2. Wyszydzenie na krzyżu (27,39-44)
7.1.5.3. Śmierć Jezusa (27,45-50)
7.1.5.4. Wydarzenia bezpośrednio po śmierci Jezusa (27,51-54)
7.1.5.5. Niewiasty pod krzyżem (27,55-56)
7.1.5.6. Pogrzeb Jezusa (27,57-61)
7.1.5.7. Straż przy grobie (27,62-66)
7.2. Zmartwychwstanie (28,1-20)
7.2.1. Wydarzenia u Grobu (28,1-8)
7.2.2. Jezus ukazuje się niewiastom (28,9-10)
7.2.3 Sprawozdanie straży (28,11-15)
7.2.4. Ostatnie polecenie (28,16-20)

SKOROWIDZ MATEUSZOWYCH CZYTAŃ LITURGICZNYCH

SKOROWIDZ STAROŻYTNYCH PISARZY KOŚCIELNYCH

 

Fragment

Narracja i dialogi: odrzucenie i wyznanie (14,1 – 17,27)

Materiał kolejnych czterech rozdziałów występuje na ogół w takim samym porządku jak w Ewangelii Marka. Zachowując ten porządek, ewangelista Mateusz wprowadza jednak sporo modyfikacji. Zwracają uwagę tzw. perykopy Piotrowe, tj. fragmenty, w których Piotr przedstawiany jest jako reprezentant pozostałych uczniów oraz jako ten, kto bardziej niż pozostali związany jest z misją Jezusa (14,28-32; 16,16-20; 17,24-27).
Obok perykop Piotrowych tę część Ewangelii znamionuje coraz większe wyodrębnianie się i bliższa charakterystyka grupy uczniów Jezusa. Pełnią oni funkcję pośredników pomiędzy Jezusem i tłumem podczas cudownego rozmnożenia chleba (14,15-19; 15,32-36), także podczas cudownego uzdrowienia córki niewiasty kananejskiej (15,23) oraz chłopca – epileptyka (17,16.19-20). Do uczniów Jezus zwraca się z osobnym pouczeniem (15,12-20; 16,5-12.21-23.24-28; 17,10-13.19-20), uczniowie zaś za pośrednictwem swego przedstawiciela, tj. Piotra, wyznają wiarę w Jezusa Mesjasza i Syna Bożego (16,17-19).
Na przeciwległym w stosunku do uczniów biegunie znajdują się przeciwnicy Jezusa – faryzeusze oraz uczeni w Piśmie (15,1; 16,1.6.11.12). Są to reprezentanci plemienia cudzołożnego i przewrotnego, niezdolni rozpoznać oznaki czasów mesjańskich (16,4). Do tej samej kategorii przeciwników Jezusa trzeba zaliczyć Heroda, który przez zabójstwo Jana Chrzciciela zdaje się zapowiadać, jaką będzie droga samego Jezusa (14,1-5; 17,10-13).
Inną grupą osób pojawiających się wokół Jezusa jest tłum. Ta kategoria sytuuje się pomiędzy uczniami Jezusa a Jego przeciwnikami. Tłum podąża za Jezusem, stając się beneficjentem Jego cudownych dzieł. Jezus okazuje wobec niego wiele troski i miłosierdzia (14,14. 34-36; 15,29-31: uzdrowienia; 14,15-21; 15,32-38: rozmnożenie chleba). Tłum z podziwem i entuzjazmem przyjmuje czyny Jezusa objawiające moc Boga (15,31), ale równocześnie narażony jest na niebezpieczeństwo zgubnego wpływu zwierzchników judaizmu (17,14.17).