LOGIKA, TOPOLOGIA, JĘZYK. RELACJA BLISKOŚCI ZNACZEŃ NA POZIOMIE LEKSYKI Zobacz większe

LOGIKA, TOPOLOGIA, JĘZYK. RELACJA BLISKOŚCI ZNACZEŃ NA POZIOMIE LEKSYKI

Nowy

Robert Piechowicz

: OBI
: Filozofia, Studia interdyscyplinarne
: Książki

8,90 zł

Opis

Rozprawa poświęcona jest precyzyjnemu zdefiniowaniu pojęć na poziomie leksykalnym. Składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy – zawiera spis niezbędnych definicji i twierdzeń, drugi – formułuje najważniejsze pytania dotyczące problematyki znaczenia oraz przedstawia kilka wybranych lingwistycznych opisów języka naturalnego, trzeci – wykorzystując pojęcia leksemu i hiponimii – proponuje formalną konstrukcję całego zagadnienia, a czwarty omawia jej zalety i wady.

Więcej informacji

ISBN 978–83–733249–2–3
rok wydania 2008
ilość stron 112
format A5

Opinie

Na razie nie dodano żadnej recenzji.

Napisz opinię

LOGIKA, TOPOLOGIA, JĘZYK. RELACJA BLISKOŚCI ZNACZEŃ NA POZIOMIE LEKSYKI

LOGIKA, TOPOLOGIA, JĘZYK. RELACJA BLISKOŚCI ZNACZEŃ NA POZIOMIE LEKSYKI

Spis treści

Wstep
1. Preliminaria
1.1. Teoria mnogosci
1.2. Topologia
1.3. Logika
1.4. Bliskosc znaczen dla kraty nadlogik spójnika porzadku
2. Znaczenie leksykalne
2.1. Podstawowe pytania dotyczace znaczenia
2.2. Problem znaczenia w jezykoznawstwie
2.3. Uwagi o leksyce i hiponimii
3. Leksyka a bliskosc znaczen
3.1. Formalny opis leksyki jezyka naturalnego
3.2. Znaczenie leksykalne i bliskosc znaczen
4. Bliskoznacznosc a wieloznacznosc
4.1. Zalety i wady formalnego ujecia bliskoznacznosci
4.2. Wieloznacznosc leksykalna
4.3. Perspektywa badawcza
Zakonczenie
Spis symboli
Bibliografia
Skorowidz
 

Fragment

Znaczenie leksykalne

„Znaczenie” należy do grona tych pojęć, które występują zarówno
w obrębie filozofii, jak i w jezykoznawstwie1. W przypadku
pierwszej z dziedzin analizy tego pojęcia były istotnym fragmentem
refleksji dotyczącej natury języka, ta zaś uważano za niezwykle
doniosła bez mała od samego początku filozofii. Jednakże gdy
w XIX stuleciu pojawiła sie lingwistyka, uznano iz filozoficzne badania
języka nie będą już potrzebne; nowa dyscyplina miała przejąć
od starej dziedziny rozważań, posiłkując sie zarazem całkowicie odmienna
metodologia. Nota bene tendencje w XIX–wiecznej filozofii
wskazywały, iż takie rozstrzygniecie granic kompetencji nie jest niewłasciwe2.
Ten stan rzeczy uległ zmianie wraz z powstaniem filozofii analitycznej
na początku ubiegłego stulecia. Od tego momentu w rozwoju
obu dziedzin można odnotować wiele wzajemnych inspiracji i zapożyczeń.
Mimo to aktualnie otwarta pozostaje kwestia dotycząca
tego, jaka jest różnica pomiędzy niektórymi typami filozofii a niektórymi
rodzajami jezykoznawstwa3. Oczywiście w merytorycznej
zbieżności obu dziedzin trudno dopatrzeć sie czegoś niepokojącego,
gdyby nie to, iż dociekaniom filozoficznym towarzyszy często błoga
niewiedza o osiągnięciach językoznawców; z kolei ci ostatni konsekwentnie
odwzajemniają sie postępując tak samo. Aby uniknąć tego
— z pewnością niepożądanego — stanu rzeczy, w niniejszym rozdziale omówione zostaną fundamentalne problemy związane z problematyka
znaczenia, następnie zaś przedstawione niektóre z ważniejszych
lingwistycznych modeli języka, natomiast ostatni podrozdział
zostanie poświęcony dwu pojęciom, które są podstawa formalnych
konstrukcji wprowadzonych w rozdziale trzecim.