OPOWIADANIA O ZBAWIENIU NARRATYWNY MODEL SOTERIOLOGII W UJĘCIU BERNARDA SESBOÜÉ Zobacz większe

OPOWIADANIA O ZBAWIENIU NARRATYWNY MODEL SOTERIOLOGII W UJĘCIU BERNARDA SESBOÜÉ

Nowy

ks. Paweł Biel

: Rozprawy naukowe
: Książki

20,00 zł

Opis

Celem jaki postawił sobie autor tej pracy jest ukazanie, w jaki sposób wybitny francuski teolog Bernard Sesboüé, wychodząc od postulatów teologii narratywnej dokonuje weryfikacji klasycznych kategorii soteriologicznych i prezentuje kategorie pozwalające ukazać centralną dla teologii problematykę soteriologiczną w nowym świetle. Kluczowe zagadnienie w tej książce stanowi próba odpowiedzi na pytania: Dlaczego Stary Testament mówiąc o zbawczej Bożej ekonomii względem człowieka odwołuje się wielokrotnie do opowiadania wydarzeń zbawczych i opowiadania o osobach, których życie i misja posiada charakter zbawczy wpisany w całość Bożego działania względem człowieka? Dlaczego Ewangelie ostatecznie przyjęły formę opowiadań o narodzeniu, życiu i działalności Jezusa? Dlaczego Kościół, realizując misję zbawczą powierzoną przez Chrystusa, nieustannie opowiada o zbawieniu, jakiego Bóg dokonał w Jezusie Chrystusie?

Więcej informacji

ISBN 978-83-733240-6-0
rok wydania 2007
typ wydania1 1
ilość stron 300
format A5

Opinie

Na razie nie dodano żadnej recenzji.

Napisz opinię

OPOWIADANIA O ZBAWIENIU NARRATYWNY MODEL SOTERIOLOGII W UJĘCIU BERNARDA SESBOÜÉ

OPOWIADANIA O ZBAWIENIU NARRATYWNY MODEL SOTERIOLOGII W UJĘCIU BERNARDA SESBOÜÉ

Spis treści

WYKAZ SKRÓTÓW
WSTĘP
Rozdział 1
PROGRAM TEOLOGII NARRATYWNEJ
1.1 Postulat teologii narratywnej
1.1.1 Narratywność w historii teologii
1.1.2 Recepcja modelu narratywnego w teologii
1.2 Podstawowe cele i elementy strukturalne
1.3 Podstawowe modele teologii narratywnej
1.4 Egzegetyczne reperkusje i skutki dyskusji nad statusem teologii narratywnej
Rozdział 2
OD OPOWIADANIA DO KATEGORII. SOTERIOLOGIA NARRATYWNA O AMBICJI SYSTEMATYCZNEJ
2.1 Prezentacja problemu
2.2 Opowiadanie jako locus theologicus
2.2.1 Teologiczne znaczenie opowiadania
2.2.2 Struktura opowiadania
2.2.3 Kategorie soteriologiczne jako sens ogólny powiadań i elementy strukturalne teologii narratywnej
Rozdział 3
SOTERIOLOGICZNY WYMIAR STAROTESTAMENTALNYCH OPOWIADAŃ W ASPEKCIE ZBAWCZEGO POŚREDNICTWA CHRYSTUSA .
3.1 Opowiadanie o Abrahamie jako wzajemne przybliżenie się Boga do człowieka i człowieka do Boga
3.1.1 Powołanie i wiara Abrahama
3.1.2 Ofiara Izaaka jako figura ofiary krzyżowej
3.1.3 Józef figurą Chrystusa
3.2 Mojżesz jako pośrednik przymierza pomiędzy Bogiem a człowiekiem (narodem wybranym)
3.2.1 Wybór i powołanie Mojżesza jako pośrednika pomiędzy Bogiem i narodami
3.2.2 Wyjście z Egiptu jako wielka parabola zbawienia
3.2.2.1 Pascha żydowska
3.2.2.2 Przejście przez Morze Czerwone jako cud Starego Testamentu
3.2.3 Przymierze na Synaju
3.3 Mesjanistyczne wątki opowiadań o królach izraelskich
3.4 Idea zbawczego pośrednictwa Jezusa w narratywnych wątkach starotestamentalnych ksiąg prorockich
3.4.1 Niewola babilońska jako skutek niewierności Izraelitów względem przymierza zawartego z Bogiem
3.4 Mesjański charakter proroctw o odnowieniu przymierza
3.5 Struktura soteriologiczna starotestamentalnych opowiadań: główne kategorie
Rozdział 4
ZBAWCZE POŚREDNICTWO W OSOBIE, ŻYCIU I DZIEŁACH JEZUSA CHRYSTUSA
4.1 Opowiadania o publicznej działalności Jezusa: zbawienie jako wyraz solidarności Boga z człowiekiem
4.1.1 Podwójna walka Jezusa ze złem
4.1.2 Kuszenia Jezusa
4.1.3 Zmaganie się sprawiedliwego Jezusa z grzesznymi ludźmi
4.1.4 Ewangelia przebaczenia grzechów
4.2 Opowiadania o męce i śmierci Chrystusa: zbawienie jako najwyższy dar Boskiej miłości względem człowieka
4.2.1 Jezus Chrystus jako „Martyr”
4.2.2 Nawrócenie świadków
4.2.3 Chwalebna ikona Ukrzyżowanego
4.2.4 Symbolika krzyża
4.3 Opowiadania o zmartwychwstaniu: zbawienie jako pełnia życia
4.3.1 Orędzie zmartwychwstania
4.3.2 Znaki Zmartwychwstania
4.3.3 Pneumatologiczno-trynitarny charakter zmartwychwstania.
4.4 Opowiadania o dzieciństwie Chrystusa: narodzenie Chrystusa jako antycypacja Jego zmartwychwstania
4.5 Kategorie soteriologiczne opowiadań o Chrystusie
4.5.1 Pełne miłości objawienie się Boga i ludzka dobrowolna odpowiedź
4.5.2 Skuteczność zbawcza Chrystusowego dzieła odkupienia: od przyczynowości ontologicznej do przyczynowości egzystencjalno-osobowej
i symboliczno sakramentalnej
Rozdział 5
AKTUALIZACJA ZBAWCZEGO POŚREDNICTWA CHRYSTUSA W OPOWIADANIACH O KOŚCIELE
5. 1 Opowiadania o Kościele jako przekaz i aktualizacja Chrystusowego dzieła odkupienia
5.2 „Sakramentalny” i „zaraźliwy” charakter zbawienia: słowa i sakramenty
5.3 „Sakramentalny” i „zaraźliwy” charakter zbawienia: wspólnota chrześcijańska
5.4 Główne kategorie soteriologiczne opowiadań o Kościele
Rozdział: 6
SOTERIOLOGICZNY WYMIAR OPOWIADAŃ O STWORZENIU I RZECZYWISTOŚCI OSTATECZNEJ
6.1 Zbawcze pośrednictwo Chrystusa w opowiadaniach o stworzeniu
6.1.1 Akt stwórczy jako przymierze pomiędzy Bogiem a człowiekiem
6.1.2 Grzech jako zerwanie przymierza
6.2 Zbawcze pośrednictwo Chrystusa w opowiadaniach o końcu i rzeczywistości ostatecznej
6.3 Główne kategorie soteriologiczne opowiadań „początku” „końcu”. „Samoobjawienie” Boga w Chrystusie
ZAKOŃCZENIE
BIBLIOGRAFIA
 

Fragment

PROGRAM TEOLOGII NARRATYWNEJ
Sobór Watykański II w Konstytucji duszpasterskiej o Kościele w świecie współczesnym zwraca między innymi uwagę na korzyści, jakie przynoszą Kościołowi „bogactwa złożone w różnych formach kultury ludzkiej”. W tychże formach wyraża się pełniej natura człowieka oraz otwierają się horyzonty i drogi do poznania prawdy. Z tego względu teologowie i duszpasterze powinni wsłuchiwać się w znaki czasów oraz oceniać je w świetle słowa Bożego. W ten sposób Prawda objawiona będzie coraz lepiej rozumiana i coraz bardziej czytelnie przedstawiona.
Teologiczna refleksja nad światem ludzkiej kultury posiada dzisiaj swoje niekwestionowane miejsce w domenie zainteresowań teologii dogmatycznej i – jak niektórzy twierdzą – cieszy się pewną autonomią wśród dyscyplin teologicznych. Zagadnienia, które powstają na styku Objawienia i ludzkiej kultury stanowią właściwe pole dociekań teologicznych. Teolog musi więc jednocześnie tkwić w Bożym Objawieniu i w ludzkiej kulturze, pamiętając tutaj o fundamentalnej zasadzie, że dorobek ludzkiej kultury wcale nie powiększa Objawienia, ale pomaga je lepiej odczytać, zrozumieć i przedstawić.
Szczególne miejsce w dziedzinie zainteresowań teologicznych zajmuje dzisiaj literatura piękna i badania literaturoznawcze. Literatura i teologia mają ze swej natury bardzo wiele wspólnego, gdyż obydwie związane są z rzeczywistością słowa. Badania XIX-wiecznych biblistów, a zwłaszcza Rudolfa Bultmana zwróciły uwagę na znaczenie gatunków i rodzajów literackich w Biblii. Dzięki docenieniu wagi kwestii literackich i zastosowaniu ich w badaniach teologicznych, także w teologii dokonał się pewien przełom.
Współcześnie, a zwłaszcza w ostatnich latach, podejmowane są próby przenoszenia do języka publikacji teologicznych rodzajów i gatunków literackich, które kiedyś funkcjonowały na terenie literatury pięknej i uchodziły niemalże za całkowicie dla niej zarezerwowane. Szczególną uwagę należy tutaj zwrócić na opowiadanie, biografię i esej, na bazie których konstruuje się teologię narratywną, teologię biograficzną i teologię eseistyczną.
Zanim jednak przejdę do szczegółowego ukazania poglądów teologicznych B. Sesboüé, w pierwszym rozdziale niniejszej pracy dokonam bardzo ogólnej i syntetycznej prezentacji programu teologii narratywnej przy uwzględnieniu dorobku zarówno amerykańskich, jak i europejskich jej przedstawicieli.
Przedstawiony zostanie historyczny zarys genezy problematyki narratywnej w teologii, a następnie uchwycone podstawowe założenia i elementy obecne zasadniczo we wszystkich koncepcjach teologii narratywnej. Na końcu rozdziału pierwszego opisane zostaną reprezentatywne dla teologii narratywnej „modele”, które w następnych rozdziałach będą stanowić tło dla modelu, który prezentuje w swej refleksji teologicznej Bernard Sesboüé.