DZIECIOM NA DROGĘ HOMILIE DLA DZIECI WRZESIEŃ LISTOPAD 2009 ROK B Zobacz większe

DZIECIOM NA DROGĘ HOMILIE DLA DZIECI WRZESIEŃ LISTOPAD 2009 ROK B

Nowy

ks. Wojciech Rzemiński

: Biblioteka duszpasterza
: Kazania
: Książki

12,90 zł

Więcej informacji

ISBN 978-83-733273-0-6
rok wydania 2009
ilość stron 69
format A5

Opinie

Na razie nie dodano żadnej recenzji.

Napisz opinię

DZIECIOM NA DROGĘ HOMILIE DLA DZIECI WRZESIEŃ LISTOPAD 2009 ROK B

DZIECIOM NA DROGĘ HOMILIE DLA DZIECI WRZESIEŃ LISTOPAD 2009 ROK B

Spis treści

ROZPOCZĘCIE ROKU SZKOLNEGO 01.09.09
Homilia – Wzrastać w mądrości i w łasce Bożej

XXIII NIEDZIELA ZWYKŁA 06.09.09
Homilia – Być przyjacielem Jezusa

XXIV NIEDZIELA ZWYKŁA 13.09.09
Homilia – Być uczniem Jezusa

XXV NIEDZIELA ZWYKŁA 20.09.09
Homilia – Środki Społecznego Przekazu

XXVI NIEDZIELA ZWYKŁA 27.09.09
Homilia – Być dobrym dla innych

XXVII NIEDZIELA ZWYKŁA 04.10.09
Homilia – Człowiek potrzebuje Boga i człowieka.

XXVIII NIEDZIELA ZWYKŁA 11.10.09
Homilia – Czy warto być bogatym?

XXIX NIEDZIELA ZWYKŁA 18.10.09
Homilia – Radośnie służyć Bogu i ludziom

XXX NIEDZIELA ZWYKŁA ROCZNICA POŚWIĘCENIA WŁASNEGO KOŚCIOŁA 25.10.09
Homilia – Świątynia jest domem Boga i moim

UROCZYSTOŚĆ WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH 01.11.09
Homilia – Szczęśliwy ten kto swoim postępowaniem pi-sze życiorys świętego

XXXII NIEDZIELA ZWYKŁA 08.11.09
Homilia – Wartość jednej monety

XXXIII NIEDZIELA ZWYKŁA NIEDZIELA BIBLIJNA 13.11.09
Homilia – Żyć na co dzień Bożym słowem

XXXIV NIEDZIELA ZWYKŁA UROCZYSTOŚĆ JEZUSA CHRYSTUSA KRÓLA WSZECHŚWIATA 22.11.09
Homilia – W służbie Chrystusa Króla

 

Fragment

Homilia – Wzrastać w mądrości i w łasce Bożej

Kochane dzieci, posłuchajcie pewnego opowiadania.
Jacek idzie z babcią do szkoły. Wiele dzieci idzie przed nimi, a jeszcze więcej za nimi. W szkole babcia pokazuje Jackowi jego klasę i tabliczkę na jej drzwiach. Przed klasą stoi pani i trzyma za rękę dziewczynkę z warkoczykami.
– Auuu… – płacze dziewczynka. – Chcę do mamyyyy…
„Beksa” – myśli Jacek i puszcza babciny rękaw.
– Do widzenia, Jacku! – całuje go babcia w czoło i długo wyciera nos chusteczką, chociaż wcale nie ma kataru.
– Do widzenia, babciu! Tylko nie zapomnij przyjść po mnie.
– Nie, Jacku, nie zapomnę.
I babcia odchodzi korytarzem.
– Chodźmy! – mówi pani. Kładzie jedną rękę na ramieniu zapłakanej dziewczynki, drugą na ramieniu Jacka.
Jacek stoi w progu klasy i nie wie, co robić. W klasie jest dużo dzieci. Wszystkie rozglądają się niepewnie dokoła, patrzą na tablicę, na ławki. Jeszcze się nie znają. I nagle zaczyna dzwonić dzwonek: srebrzyście wyśpiewuje piosenkę o tym, że już się rozpoczął rok szkolny (zob. M. Jaworczakowa, Hasło: Szkoła!, Warszawa 1999, s. 32).
Kochane dzieci, Apostołowie spędzili trzy lata w towarzystwie Jezusa. Każdego dnia słuchali Jego nauk. Starali się zapamiętać wszystkie Jego słowa. Czasami trudno było im przyjąć to, czego nauczał. Opowiadał o swoim Ojcu, który tak umiłował świat, że dał ludziom swojego Jednorodzonego Syna, o królestwie niebieskim, do którego może wejść każdy, kto się o to stara, opowiadał również o tym, że największe jest przykazanie miłości. Nauczał w synagogach, nad jeziorem oraz na ulicach wsi i miast. Najczęściej mówił w przypowieściach, prostym, łatwym do zrozumienia językiem. Zależało Mu bowiem na tym, aby ci, którzy Go słuchają, przyjęli Jego słowa.
Kochani, skończyły się wakacje – okres swobody, zabaw i odpoczynku, czas najprzyjemniejszych dni w roku. Pożegnaliśmy już zielone lasy, rzeki, łąki i nadmorski piasek. Słońce słabiej grzeje, wieje chłodniejszy wiatr. Znów trzeba będzie wstawać wcześnie rano, żeby nie spóźnić się do szkoły. Macie już z pewnością książki i zeszyty, które będą potrzebne w tym roku szkolnym.
Podziękujcie Panu Bogu za szczęśliwe wakacje. Podziękujcie również za rozpoczynający się nowy rok szkolny i katechetyczny. Postarajcie się już od pierwszego dnia nauki solidnie pracować, wzrastajcie w mądrości i w łasce Bożej.
Jak Pan Jezus posyłał Apostołów, aby głosili naukę, tak do was jest posłany nauczyciel, któremu bardzo zależy, by to, czego nauczycie się w szkole, pomogło wam jak najlepiej służyć ludziom. Każdego dnia okazujcie wdzięczność za możliwość zdobywania wiedzy Panu Bogu i tym, którzy wam w tym pomagają.

Na zakończenie pomódlmy się słowami:

„Panie Boże, zaczynamy
znów naukę w szkole.
Niech nam ona w serce pada,
jako siew na pole.

Niech uczyni nas lepszymi
i tak w nas zakwitnie,

jak na polu wonne zioła,
albo kłosy żytnie.

Ty nam pomóż, dobry Boże,
uczyć się gorliwie,
by się nami tak cieszono,
jak zbożem na niwie.
Jak ze zboża wszyscy mamy
pokarm doskonały,
tak i my niech się uczymy
dla Twej, Boże, chwały!” (Stefania Ottowa)