DZIECIOM NA DROGĘ. Homilie dla dzieci. grudzień 2007 luty 2008. Rok A Zobacz większe

DZIECIOM NA DROGĘ. Homilie dla dzieci. grudzień 2007 luty 2008. Rok A

Nowy

: Biblioteka duszpasterza
: Kazania
: Książki

13,00 zł

Opis

Książka jest zbiorem homilii napisanych przez różnych autorów na niedziele i święta Adwentu, Bożego Narodzenia i okresu zwykłego. Każda część zawiera również wprowadzenie do liturgii, modlitwę wiernych i słowo przed rozesłaniem. Większość z zawartych tu kazań to swego rodzaju scenariusze homilii, w których głoszenie aktywnie włączają się także dzieci.

Więcej informacji

ISBN 978-83-733249-7-8
rok wydania 2007
ilość stron 58
format A5

Opinie

Na razie nie dodano żadnej recenzji.

Napisz opinię

DZIECIOM NA DROGĘ. Homilie dla dzieci. grudzień 2007 luty 2008. Rok A

DZIECIOM NA DROGĘ. Homilie dla dzieci. grudzień 2007 luty 2008. Rok A

Spis treści

I NIEDZIELA ADWENTU 2.12.2007
Homilia – Chrystus światłem naszego życia
II NIEDZIELA ADWENTU 9.12.2007
Homilia – Na spotkanie z Jezusem
III NIEDZIELA ADWENTU 16.12.2007
Homilia – Apostołowie radości
IV NIEDZIELA ADWENTU 23.12.2007
Homilia – Maryja nauczycielką adwentowego oczekiwania
NARODZENIE PAŃSKIE 25.12.2007
Homilia – Widzieliśmy Jezusa!
NIEDZIELA ŚWIĘTEJ RODZINY 30.12.2007
Homilia – Być szczęśliwym w rodzinie
UROCZYSTOŚĆ ŚWIĘTEJ BOŻEJ RODZICIELKI 1.01.2008
Homilia – Życie drogą do nieba
OBJAWIENIE PAŃSKIE 6.01.2008
Homilia – Bóg prowadzi tych, którzy kochają innych
NIEDZIELA CHRZTU PAŃSKIEGO 13.01.2008
Homilia – Być dzieckiem Bożym
II NIEDZIELA ZWYKŁA 20.01.2008
Homilia – Z odwagą głosić Jezusa
III NIEDZIELA ZWYKŁA 27.01.2008
Homilia – Powołanie
IV NIEDZIELA ZWYKŁA 4.02.2008
Homilia – Postępować drogą błogosławieństw

 

Fragment

I NIEDZIELA ADWENTU
2.12.2007

Wprowadzenie do liturgii

Dzisiejsza niedziela rozpoczyna Adwent. Jest to czas, w którym przegotowujemy się na Boże Narodzenie, na spotkanie z Dzieciątkiem Jezus. Wiecie kochane dzieci, że wielu ludzi nie było przygotowanych na przyjęcie Jezusa do siebie, dlatego musiał narodzić się w szopie, został złożony w żłóbku. Nie może się to stać po raz drugi. Niech każde z was oczekuje przyjścia Jezusa, a kiedy On nadejdzie, niech Go zaprosi do siebie.
Abyśmy mogli zaprosić Jezusa do naszych serc, oczyśćmy je z wszelkich grzechów i zaniedbań.

Homilia – Chrystus światłem naszego życia

Kochane dzieci! Rozejrzyjcie się dookoła. Czy coś się zmieniło w wystroju naszej świątyni? Może pojawiły się jakieś nowe elementy w dekoracji, w moim ubiorze? (Dzieci wymieniają: wieniec adwentowy, kolor szat, zupełnie nowe pieśni, świeca roratnia.)
Bardzo dobrze. Te wszystkie nowe rzeczy mówią nam, że właśnie dziś rozpoczyna się szczególny okres liturgiczny w Kościele, który nazywamy Adwentem. Adwent jest czasem oczekiwania i przygotowania się na Boże Narodzenie. Dziś jest właśnie pierwsza Niedziela Adwentu.
Kochani! Każdy z nas na coś w życiu czeka. Mały przedszkolak oczekuje niecierpliwie tego dnia, w którym pierwszy raz powędruje do szkoły. Uczniowie drugich klas czekają na wielki dzień Pierwszej Komunii Świętej. Wszyscy czekamy na prezenty od św. Mikołaja, a pod koniec roku szkolnego na długie i słoneczne wakacje. Oczekujemy gości i spoglądamy przez okna, czy czasem już nie nadchodzą. A kogo będziemy oczekiwać podczas Adwentu? Jak myślicie? Kto powie? (Jezusa Chrystusa.) Najprościej powiedzieć: samego Jezusa! Już w Starym Testamencie, a więc na wiele wieków przed Chrystusem, ludzie z tęsknotą wyczekiwali Zbawiciela świata. Modlili się o Jego przyjście, wyciągali swoje ręce i wytrwale błagali Boga. Bóg nie pozostawił nigdy człowieka samego, lecz posyłał swoich proroków, którzy zapowiadali przyjście Mesjasza. I Chrystus przyszedł na świat, narodził się w stajence i umarł na krzyżu za nasze grzechy. To pierwsze oczekiwanie zakończyło się. My już nie czekamy na ponowne narodzenie się Jezusa w Betlejem, lecz oczekujemy narodzin Chrystusa w naszych sercach. Jezus bowiem przyszedł do nas, aby uczynić nas szczęśliwymi i radosnymi. I dzisiaj właśnie, w tę niedzielę, On staje pośród nas i zachęca, byśmy wszyscy przygotowali swoje serca i z radością Go przyjęli. Czas Adwentu to czas oczekiwania, ale także czas przygotowania. Mamy przez ten okres szeroko otworzyć swoje serca, by Jezus mógł w nich zamieszkać jako światłość świata. Tylko on może zmazać nasze grzechy i uczynić nas lepszymi. On jest światłem, które świeci w ciemnościach. Nasza świeca roratnia przypomina nam Jezusa, który pragnie na nowo narodzić się w naszych sercach.
Drogie dzieci! Posłuchajcie historii, jaką wam opowiem: Pewien starzec postanowił oddać swój majątek najmądrzejszemu synowi. Przywołał więc swoich chłopców i polecił im kupić taką rzecz do swojego pokoju, która wypełni go w całości. Długo zastanawiali się młodzieńcy, nie wiedząc co wybrać. Po kilku dniach wrócili jednak do ojca, każdy ze swoim prezentem. Pierwszy przyniósł wspaniały perski dywan, ale jak się okazało przykrył on tylko podłogę. Drugi zawiesił na ścianie olbrzymi obraz, ale pozostałe ściany nadal pozostały puste. Ojciec był niezadowolony ze swoich synów. Czekał jeszcze tylko na najmłodszego. Ten zaś nie przyniósł nic wielkiego i nadzwyczajnego, lecz na małym stoliku zapalił świecę, która swoim światłem wypełniła cały pokój ojca. Uradowany starzec oddał całą swoją majętność najmłodszemu synowi (por. K. Wójtowicz, Glosarium, Kraków 2007, s. 575).
Drogie dzieci! Tak jak świeca przyniesiona przez najmłodszego syna oświeciła całe mieszkanie, tak również Jezus, którego stojąca tu świeca wyobraża, oświetla całe nasze życie. Dzięki Niemu wiemy, jak w naszym życiu postępować. Jezus oświeca nas przez swojego Ducha, którego zesłał, aby nas wspomagał w drodze do nieba. Dlatego prośmy Ducha Świętego, by pomagał nam dobrze przygotować serca na przyjście Jezusa. Przychodźcie więc codziennie na Mszę Świętą roratnią, byśmy razem się modlili o dobroć naszych serc. Także nie zapominajcie w Adwencie o spełnianiu licznych dobrych uczynków, które jeszcze bardziej zbliżają nas do Jezusa. W kościele zaś patrzcie na świecę roratnią i pamiętajcie, że zapowiada ona wielką radość, którą Chrystus rozleje w naszych sercach. Pragnijmy tej radości i módlmy się o nią, wołając wspólnie: Przyjdź Panie Jezu! (Dzieci powtarzają.)
Modlitwa wiernych

Boże, który w Adwencie przygotowujesz nas na powitanie swego Syna, wsłuchaj się w prośby zebranych tutaj dzieci:

1. Przyjdź, Panie Jezu, i rozraduj papieża Benedykta XVI utrudzonego pracą apostolską.
2. Przyjdź, Panie Jezu, i daj nauce głoszonej przez naszego biskupa Wiktora moc przemiany serc.
3. Przyjdź, Panie Jezu, i wzbudź wiarę w tych, którzy zapomnieli o Twoich narodzinach.
4. Przyjdź, Panie Jezu, i daj szczęśliwe dni wszystkim smutnym dzieciom.
5. Przyjdź, Panie Jezu, i pozwól nam wszystkim najlepiej przeżyć Adwent, a przez to radośnie wielbić Ciebie w Boże Narodzenie.

Boże, który pragniesz zamieszkać w naszych sercach, wysłuchaj nasze prośby i dopomóż nam, abyśmy potrafili dobrze przygotować się na przyjście Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje na wieki wieków.

Słowo przed rozesłaniem

Na radosne przeżywanie czasu oczekiwania na przyjście Jezusa, abyście nie zmarnowali ani chwili, ale każdą wykorzystali do czynienia dobra, niech wam Pan Bóg błogosławi.
Ks. Jan Bartoszek