POLONIKA HAGIOGRAFICZNE W ARCHIWUM KONGREGACJI DS. KANONIZACJI Część 1: Jakub Strepa, Kinga, Salomea Zobacz większe

POLONIKA HAGIOGRAFICZNE W ARCHIWUM KONGREGACJI DS. KANONIZACJI Część 1: Jakub Strepa, Kinga, Salomea

Nowy

ks. Janusz Królikowski

: Bibliotheca Tarnoviensis
: Historia, Wiara i życie
: Książki

16,00 zł

Opis

Celem nowej serii edytorskiej jest udostępnienie szerszemu kręgowi czytelników materiałów związanych z przebiegiem procesów beatyfikacyjnych i kanonizacyjnych polskich błogosławionych i świętych. Część pierwsza jest poświęcona bł. Jakubowi Strepie, św. Kindze i bł. Salomei. Przy okazji pozwala ona sobie uświadomić, jak ważnym i wielowymiarowym zjawiskiem w Polsce w XVII i XVIII wieku był kult świętych.

Więcej informacji

ISBN 978-83-733271-2-2
rok wydania 2009
ilość stron 118
format B5

Opinie

Na razie nie dodano żadnej recenzji.

Napisz opinię

POLONIKA HAGIOGRAFICZNE W ARCHIWUM KONGREGACJI DS. KANONIZACJI Część 1: Jakub Strepa, Kinga, Salomea

POLONIKA HAGIOGRAFICZNE W ARCHIWUM KONGREGACJI DS. KANONIZACJI Część 1: Jakub Strepa, Kinga, Salomea

Spis treści

Wykaz skrótów

Aleksandra Witkowska osu, Słowo wstępne

Doktrynalno-kulturowe aspekty kultu świętych w Polsce XVII i XVIII wieku w świetle materiałów hagiograficznych z Archiwum Kongregacji ds. Kanonizacji (dawniej Świętej Kongregacji Obrzędów)

Jakub Strepa

1. Halicz, 11 lipca 1779 r. Bazyli Zieliński burmistrz halicki i Andrzej Smulski adwokat halicki proszą papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

2. Lwów, 12 lipca 1779 r. Franciszek Czechucki burmistrz i rajcy lwowscy proszą papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

3. Lwów, 13 lipca 1779 r. Jan Tyneński prowincjał i zarząd prowincji ruskiej franciszkanów konwentualnych proszą papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

4. Pistina, 25 lipca 1779 r. Wacław Sierakowski arcybiskup lwowski prosi papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

5. Lwów, 17 sierpnia 1779 r. Stanisław Rajmund Jezierski biskup Bakowski prosi papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

6. Lwów, 28 września 1779 r. Franciszek Czechucki burmistrz i rajcy lwowscy ponownie proszą papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

7. Dunajów, 7 października 1779 r. Wacław Sierakowski arcybiskup lwowski ponownie prosi papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

8. Lwów, 22 października 1779 r. Jan Tyneński prowincjał franciszkanów konwentualnych prosi papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

9. Halicz, 30 października [1779 r.]. Bazyli Zieliński burmistrz halicki i Andrzej Smulski adwokat halicki ponownie proszą papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

10. Lwów, 20 listopada 1779 r. Stanisław Rajmund Jezierski biskup bakowski ponownie prosi papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

11. Lwów, 30 grudnia 1780 r. Ferdynand Kicki arcybiskup lwowski prosi papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

12. Lwów, 17 marca 1781 r. Ferdynand Kicki arcybiskup lwowski ponownie prosi papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

13. Lwów, 22 marca 1781 r. Sebastian Rydalski notariusz poświadcza autentyczność dokumentu wystawionego przez Dominika Putkowskiego

14. Lwów, 3 października 1781 r. Piotr Bielański biskup lwowski, halicki i kamieniecki prosi papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

15. Chełm, 6 maja 1783 r. Maksymilian Ryło unicki biskup chełmski prosi papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

16. Lwów, 16 czerwca 1785 r. Jakub Tumanowicz arcybiskup lwowski dla Ormian prosi papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

17. Lwów, 26 sierpnia 1785 r. Jakub Tumanowicz arcybiskup lwowski dla Ormian ponownie prosi papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

18. Lwów, 4 lipca 1786 r. Ferdynand Kicki arcybiskup lwowski ponownie prosi papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławio-nym

19. Kamieniec Podolski, 26 sierpnia 1786 r. Magistrat Kamieńca Podolskiego prosi papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

20. Lwów, 15 grudnia 1786 r. Piotr Bielański biskup lwowski, halicki, kamieniecki ponownie prosi papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

21. Brzozów, 27 stycznia 1787 r. Antoni Gołaszewski biskup przemyski prosi papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

22. Krzemieniec, 2 kwietnia 1787 r. Daniel Choceniuk burmistrz i rajcy krzemienieccy ponownie proszą papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

23. Rzym, 10 kwietnia 1787 r. Balthasar de Quiñones mistrz generalny dominikanów prosi papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

24. Krzemieniec, 20 maja 1787 r. Felicjan Borsza Drzewiecki podkomorzy powiatu krzemienieckiego prosi papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

25. Krzemieniec, 26 maja 1787 r. Daniel Chocimiuk burmistrz i rajcy krzemienieccy ponownie proszą papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

26. Rzym, 10 lipca 1787 r. Balthasar de Quiñones mistrz generalny dominikanów ponownie prosi papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

27. Krzemieniec, 29 lipca 1787 r. Felicjan Borsza Drzewiecki podkomorzy powiatu krzemienieckiego ponownie prosi papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

28. Rzym, 2 sierpnia 1787 r. Erhard z Radkersburga generał kapucynów prosi papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

29. Rzym, 1 października 1787 r. Erhard z Radkersburga generał kapucynów ponownie prosi papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

30. [Lwów]. Paweł Duniecki prowincjał dominikanów prosi papieża Piusa VI o ogłoszenie Jakuba Strepy błogosławionym

31. Rzym, [1788 r.]. Sumariusz procesu beatyfikacyjnego Jakuba Stepy dla papieża Piusa VI

Kinga

32. Kraków, 6 sierpnia 1632 r. Marcin Kłoczyński prepozyt kościoła pw. Bożego Ciała w Krakowie przesyła do Carlo Emanuele Pio di Savoia prefekta Świętej Kongregacji Obrzędów dokumentację dotyczącą beatyfikacji Kingi

33. Kraków, 26 marca 1633 r. Władysław IV król polski prosi papieża Urbana VIII o ogłoszenie Kingi błogosławioną

34. Kraków, 26 marca 1633 r. Władysław IV król polski prosi kard. An-tonio Barberiniego o wsparcie sprawy beatyfikacji Kingi

35. Kraków, 26 marca 1633 r. Władysław IV król polski prosi kard. Francesco Barberiniego o wsparcie sprawy beatyfikacji Kingi

36. Żółkiew, 7 grudnia 1675 r. Jan III król polski prosi papieża Klemensa X o ogłoszenie Kingi błogosławioną

37. Warszawa, 16 marca 1677 r. Jan III król polski prosi papieża Innocen-tego XI o ogłoszenie Kingi błogosławioną

38. Warszawa, 22 marca 1677 r. Andrzej Olszowski arcybiskup gnieźnieński, w imieniu senatu, i Władysław Michał Skoraszewski chorąży poznański proszą papieża Innocentego XI o ogłoszenie Kingi błogosławioną

39. Grodno, 24 marca 1679 r. Jan III król polski ponownie prosi papieża Innocentego XI o ogłoszenie Kingi błogosławioną

40. Proszowice, 26 grudnia 1679 r. Marcjan Ścibor Chełmski podstoli sandomierski prosi papieża Innocentego XI o ogłoszenie Kingi błogosławioną

41. Rzym, [1690 r.]. Sumariusz procesu beatyfikacyjnego Kingi przeznaczony dla papieża Aleksandra VIII

42. Wiedeń, 10 czerwca 1698 r. Leopold I cesarz rzymsko-niemiecki prosi papieża Innocentego XII o kanonizację Kingi

43. Rzym. Virgilio Cepàri przekazuje Świętej Kongregacji Obrzędów opinię w sprawie zatwierdzenia Mszy i oficjum o bł. Kindze

44. Stary Sącz, 18 marca 1939 r. Zofia Serafina Hańska ksieni starosądecka z współsiostrami prosi papieża Piusa XII o kanonizację bł. Kingi

45. Stary Sącz, 23 listopada 1963 r. Mieszkańcy Starego Sącza proszą papieża Pawła VI o kanonizację bł. Kingi

Salomea

46. Warszawa, 27 lutego 1650 r. Jan Kazimierz król polski prosi papieża Innocentego X o ogłoszenie Salomei błogosławioną

47. Warszawa, 28 czerwca 1650 r. Jan Kazimierz król polski prosi kard. Giovanniego Giacomo Panciroliego o poparcie sprawy ogłoszenia Salomei błogosławioną

48. Kraków, 22 lipca 1650 r. Piotr Gembicki biskup krakowski prosi papieża Innocentego X o ogłoszenie Salomei błogosławioną oraz pozwolenie na odprawianie Mszy i oficjum ku jej czci w niedzielę po św. Marcinie

49. Warszawa, 21 lutego 1652 r. Jan Kazimierz król polski prosi papieża Innocentego X o ogłoszenie Salomei błogosławioną

50. Kraków, 8 marca 1652 r. Burmistrz i rajcy krakowscy proszą papieża Innocentego X o ogłoszenie Salomei błogosławioną oraz pozwolenie na odprawianie Mszy i oficjum ku jej czci szóstego marca i w niedzielę po św. Marcinie

51. Kraków, 25 września 1653 r. Piotr Gembicki biskup krakowski ponownie prosi papieża Innocentego X o pozwolenie na publiczne odprawianie Mszy i oficjum ku czci Salomei szóstego marca i w niedzielę po św. Marcinie

52. Kraków, 28 marca 1654 r. Burmistrz i rajcy krakowscy ponownie proszą papieża Innocentego X o ogłoszenie Salomei błogosławioną

53. Twierdza Pilicka, 24 kwietnia 1654 r. Stanisław Warszycki kasztelan krakowski prosi papieża Innocentego X o pozwolenie na oddawanie Salomei publicznego kultu

54. Kraków, 1 maja 1654 r. Zofia Głowińska ksieni klasztoru św. Andrze-ja w Krakowie z pozostałymi klaryskami, prosi papieża Innocentego X o pozwolenie na oddawanie Salomei publicznego kultu

55. Kraków, 7 maja 1654 r. Stanisław Warszycki kasztelan krakowski ponownie prosi papieża Innocentego X o ogłoszenie Salomei błogo-sławioną i pozwolenie na oddawanie jej publicznego kultu

56. Kraków, 6 czerwca 1654 r. Piotr Gembicki biskup krakowski prosi papieża Innocentego X o pozwolenie na publiczne odprawianie Mszy i oficjum ku czci Salomei szóstego marca i w niedzielę po św. Marcinie

57. Warszawa, 2 lipca 1654 r. Giovanni de Torres nuncjusz apostolski prosi papieża Innocentego X o ogłoszenie Salomei błogosławioną

58. Poznań, 2 sierpnia 1667 r. Jan Leszczyński wielki kanclerz koronny prosi papieża Klemensa IX o ogłoszenie Salomei błogosławioną

59. Poznań, 20 sierpnia 1667 r. Andrzej Karol Grudziński wojewoda poznański prosi papieża Klemensa IX o ogłoszenie Salomei błogosławioną oraz o pozwolenie na publiczne odprawianie Mszy i oficjum ku jej czci szóstego marca i w niedzielę po św. Marcinie

60. Kraków, 20 sierpnia 1677 r. Burmistrz i rajcy krakowscy proszą pa-pieża Klemensa IX o pozwolenie na publiczne odprawianie Mszy i oficjum ku czci bł. Salomei szóstego marca i w niedzielę po św. Marcinie

61. Kraków, 16 października 1693 r. Ludwina Salomea Zamojska ksieni klasztoru św. Andrzeja w Krakowie wraz z współsiostrami prosi papieża Innocentego XII o podniesienie wspomnienia bł. Salomei do rzędu świąt pierwszej klasy rytu zdwojonego

62. Żółkiew, 26 października 1693 r. Jan III król polski prosi papieża Innocentego XII o podniesienie wspomnienia bł. Salomei do rzędu świąt pierwszej klasy rytu zdwojonego z oktawą

63. Żółkiew, 26 października 1693 r. Jan III król polski prosi kard. Carlo Barberiniego o poparcie sprawy podniesienia wspomnienia bł. Salomei do rzędu świąt pierwszej klasy rytu zdwojonego z oktawą

Indeks nazwisk
 

Fragment

Słowo wstępne

Materiały, dotyczące procesów beatyfikacyjno-kanonizacyjnych oraz liturgicznego kultu świętych, stanowią ważną kategorię źródeł hagiograficznych. W przypadku polskich świętych korzystano z nich zwłaszcza w badaniach historyczno-liturgicznych. Samym dziejom wyniesienia na ołtarze kolejnych naszych błogosławionych i świętych poświęcono niewiele uwagi. Nieliczni polscy historycy i kanoniści sięgali po materiały znajdujące się w powstałym w 1588 r. Archiwum Świętej Kongregacji Obrzędów, obecnie Archiwum Kongregacji ds. Kanonizacji.
Otwarcie w 1881 r. Archiwum Watykańskiego otworzyło możliwość przeprowadzenia ważnych kwerend źródłowych. Żadna jednak z polskich ekspedycji rzymskich, prowadzących od 1886 r. poszukiwania archiwalne w zakresie poloników, nie zainteresowała się bezpośrednio zasobami Archiwum Kongregacji Obrzędów. Do wyjątku należą wieloletnie kwerendy przeprowadzone przez Wiktora Gramatowskiego sj, których ciekawe wyniki opublikował w rozprawie doktorskiej Polonika liturgiczne w Kongregacji Obrzędów 1588-1632. Studium z dziejów Kurii Rzymskiej (Rzym-Warszawa 1988).
Podjęcie inicjatywy przeprowadzenia w Archiwum Kongregacji ds. Kanonizacji dalszej kwerendy poloników z wieku XVII i XVIII, dotyczących procesów beatyfikacyjno-kanonizacyjnych oraz spraw związanych ze staraniami dotyczącymi rozwoju kultu liturgicznego polskich świętych, jest przedsięwzięciem, mogącym znacznie poszerzyć naszą dotychczasową wiedzę. Wpisuje się w bardzo ważny nurt poszukiwań badawczych. Przeprowadzone przez ks. prof. dr hab. Janusza Królikowskiego, w latach 2007-2009, kwerendy stanowią pierwszy etap, zaplanowanych obecnie na szerszą skalę, poszukiwań poloników w zasobach Archiwum, przewidzianych na kilka dalszych lat. Żmudny wysiłek dotarcia do materiałów dotyczących spraw polskich wymagał przejrzenia wielu, tylko wstępnie zinwentaryzowanych archiwaliów, w dużej mierze przez nikogo dotąd nieprzeglądanych.
Opracowanie regestów i tekstów odnalezionych dokumentów, przygotowanie ich edycji, wprowadza do przyszłych badań historyczno–liturgiczno–hagiograficznych nowy, nieznany materiał źródłowy. Daje on wgląd w tok załatwiania spraw dotyczących wyniesienia na ołtarze polskich świętych doby przedrozbiorowej oraz poszerza dotychczasową naszą wiedzę na temat podejmowanych zabiegów wokół rozszerzania, na przestrzeni XVII i XVIII stulecia, ich kultu w Kościele powszechnym i polskim.
Wstępne wyniki przeprowadzonych kwerend poloników w Archiwum Kongregacji ds. Kanonizacji są obiecujące. Dla historyków, hagiografów, liturgistów, historyków sztuki przynoszą materiał nieoceniony, który uzupełnia luki źródłowe. Materiały procesów beatyfikacyjno-kanonizacyjnych zawierają niejednokrotnie jedyne wiadomości o najstarszej, dziś już niezachowanej ikonografii hagiograficznej, świadectwa praktyk dewocyjnych i tradycji kultowej. Liczne, z kolei, supliki i memoriały w sprawach kultu rodzimych patronów ukazują szeroki krąg petentów, aktywność na tym polu wielu środowisk kościelnych i państwowych.
Podjęty zamysł i trud kompleksowych kwerend poloników hagiograficznych w Archiwum Kongregacji ds. Kanonizacji zasługuje na kontynuowanie, a ich wyniki na publikację, pozwalającą na szersze zapoznanie się z ważnym elementem polskiej kultury i dziejów Kościoła w Polsce.

Aleksandra Witkowska osu