OŚMIEL SIĘ KOCHAĆ. Konferencje dla dziewcząt i chłopców Zobacz większe

OŚMIEL SIĘ KOCHAĆ. Konferencje dla dziewcząt i chłopców

Nowy

ks. Teodor Szarwark

: Książki

15,00 zł

Opis

To kolejna już, przeznaczona dla katechetów, propozycja rozmów z młodzieżą ks. Teodora Szarwarka. Autor radzi młodym ludziom (osobno dziewczętom i chłopcom), jak poradzić sobie z trudnym okresem dojrzewania, z rozpoznaniem, co jest miłością, a co tylko zauroczeniem. Wskazuje też właściwe drogi postępowania, by szanować własną godność, a także by wybrać odpowiedniego partnera na całe życie.

Więcej informacji

ISBN 978-83-733241-9-0
rok wydania 2008
typ wydania1 1
ilość stron 141
format A5

Opinie

Na razie nie dodano żadnej recenzji.

Napisz opinię

OŚMIEL SIĘ KOCHAĆ. Konferencje dla dziewcząt i chłopców

OŚMIEL SIĘ KOCHAĆ. Konferencje dla dziewcząt i chłopców

Spis treści

Konferencje dla dziewcząt
1. POZNAJ SAMA SIEBIE
2. ROZWIJAJ KOBIECE TALENTY
3. DZIEWCZYNA Z CHARAKTEREM
4. CZYSTOŚĆ WYRAZEM POCZUCIA WŁASNEJ WARTOŚCI I GODNOŚCI
5. UCZ SIĘ POZNAWAĆ SWOJĄ WARTOŚĆ I WYMAGAĆ JEJ UZNANIA
6. CZY ZNAM SWOJEGO CHŁOPCA?
7. PROBLEM WYBORU PARTNERA
8. O CZYM TRZEBA PAMIĘTAĆ ZACZYNAJĄC CHODZENIE WE DWOJE?
9. CO Z „DOWODEM MIŁOŚCI”?
10. UCZĄCA SIĘ DZIEWCZYNA – SAMA CZY WE DWOJE?
11. CZY POZOSTANĄ LUDZIE, KTÓRZY BĘDĄ DZIĘKOWAĆ BOGU ZA TO, ŻE CIEBIE SPOTKALI?

Konferencje dla chłopców
1. PIĘKNA MŁODOŚĆ
2. PIĘKNA MIŁOŚĆ
3. PIĘKNE MAŁŻEŃSTWO
4. NAJPIĘKNIEJSZA MIŁOŚĆ. MIŁOŚĆ DO MATKI NAJŚWIĘTSZEJ
5. MOŻESZ SPOKOJNIE WIERZYĆ, BO BÓG JEST
6. MOŻESZ SPOKOJNIE WIERZYĆ, BO BÓG PRZEMAWIA DO CZŁOWIEKA
7. NIE WSZYSTKO, CO STARE, JEST STAROŚWIECKIE
8. NIE WSZYSTKO, CO NOWE, JEST NOWOCZESNE
9. WARTOŚĆ I POTĘGA DROBNOSTEK
10. CZY UMIESZ KOCHAĆ?
11. CZY JESTEŚ NAPRAWDĘ RELIGIJNY?
12. CZY MASZ PRAWDZIWYCH PRZYJACIÓŁ?
 

Fragment

POZNAJ SAMĄ SIEBIE
Św. Łukasz Ewangelista (9,62) wymienia jedną z cech, która według słów Pana Jezusa charakteryzują tych, którzy chcą osiągnąć królestwo Boże. Cechuje takiego człowieka patrzenie naprzód. Po tym patrzeniu, daleko do przodu, poznaje się należących do królestwa Bożego. To patrzenie, ku przyszłości, jest również czymś właściwym dla młodych ludzi. Młodzi na całym świecie poznają siebie właśnie po takim spojrzeniu daleko naprzód, ku przyszłości. Młody człowiek jest nastawiony na przyszłość, na posuwanie się naprzód.
Wiele młodych dziewcząt ogląda nieraz fotografie swoich matek z tych czasów, kiedy to liczyły sobie 16 lub 17 lat. Jak ten czas szybko leci – mówi matka. Tak samo szybko przeleci czas młodej córce. Dziewczęta dzisiejsze znajdują się jednak w odmiennej sytuacji niż ich rówieśniczki sprzed 20 czy 30 lat. Mimo to, każda z nich stanie się kobietą Dlatego też powinny sobie postawić różne pytania. Jaką ja będę kobietą na tym czy innym stanowisku, wykonując taki lub inny zawód, wybierając stan małżeński, lub inny? Zawsze będę kobietą. Jaką kobietą?
Opatrzność Boża nie tylko wyznaczyła człowiekowi, a więc i każdej z dziewcząt jako kobiecie – pewne funkcje i zadania, lecz dała także potrzebne ku temu wyposażenie. To prawie tak, jak młode małżeństwa – nowożeńców: w dniu ślubu otrzymują oni od życzliwych sobie, rodziców i innych osób, czy gości weselnych jakieś sprzęty do ich nowego gospodarstwa domowego. Wszystko to ma tym młodym właśnie ułatwić start. Młodzi oglądają te prezenty, radują się nimi i nabierają pewności, że chyba sobie poradzą.
` Skoro życzliwość ludzi tak ważna jest w naszym życiu, to jak ważna musi być w nim Boża Opatrzność i wyposażenie w postaci tego, co jest potrzebne dziewczynie w dalekiej drodze do takiej kobiecości, jakiej potrzebują czasy dzisiejsze. Często można usłyszeć: owszem zdolna lekarka,, ale jako człowiek, jako kobieta – tu szereg zastrzeżeń. Podobnie i z krawcową, modystką, nauczycielką, profesorką. Okazuje się, że fachowa wiedza – to jeszcze nie wszystko, co stanowi o wartości człowieka. Dziewczęta myślące na pewno to dostrzegają i nieraz zastanawiają się nad tym, w rozmowach z przyjaciółką czy koleżanką, albo też i w samotnych rozmyślaniach.
Od tego momentu rozpoczyna się wielka przygoda, − jak kiedyś określano samodzielne życie. Chodzi po prostu o dwie rzeczy: spojrzenie przed siebie, w przyszłość, i spojrzenie na siebie, jak gdyby sprawdzenie ekwipunku przed wyruszeniem na wędrówkę.
Spojrzenie naprzód, w daleką przyszłość, nie przychodzi trudno przychodzi młodemu człowiekowi, a tym bardziej młodej dziewczynie. Przecież dziewczęta lubią marzyć! Marzą o wszystkim. Najczęściej jednak w tych marzeniach widzą siebie w roli...? No właśnie jakiej? Jeżeli w kościele jest 150 dziewcząt (zorientować się w liczbie obecnych) – to trzeba by wyliczyć tych 150 możliwości, bo każda widzi siebie w jakiejś, innej sytuacji, niż koleżanka, czy sąsiadka,, to naturalne, ale. jest w tym marzeniu jednak jakaś pułapka. Dziewczęta znają piosenkę: „Gdyby ja byłem słoneczkiem na niebie...”, śpiewają ją, chociaż wiedzą, że to jest nierealne, bo słoneczkiem na niebie nie będą.. Nieraz można spotkać zrozpaczone dziewczęta, które miały piękne marzenia, nawet próbowały te swoje marzenia realizować, ale niestety „nie wyszło”, dzisiaj są zawiedzione, zniechęcone, a nawet pogrążone w rozpaczy. A przecież szkoda tego dziewczęcego entuzjazmu, dziewczęcych młodych lat. Nasze spojrzenie naprzód, w przyszłość, musi być więc bardziej roztropne i rozsądne, powiedzmy bardziej realistyczne.
Równocześnie spojrzenie to musi uwzględniać marzenia dziewczyny bo przecież każda pragnie być szczęśliwa. Na podstawie doświadczenia życiowego wiadomo, że jest się szczęśliwym dzięki spełnieniu pragnień i oczekiwań. Z tym jednak, że zaspokojenie pragnienia czy głodu daje uczucie szczęścia na kilka godzin, a kupienie sobie modnej bluzki czy sukienki, pozwala przeżywać zadowolenie do czasu zobaczenia w takiej samej bluzce – dziewczyny z sąsiedztwa. Poczucie szczęścia trwa dłużej lub krócej. Zależy od rodzaju naszych pragnień, od tego, czego my właśnie chcemy lub czego szukamy i do czego dążymy Tymczasem myślimy i marzymy o szczęściu „na zawsze”, „bez granic” i „bez końca!” Dlatego to spojrzenie naprzód, ku szczęściu, musi uwzględniać to pragnienie szczęścia na zawsze. Takie pragnienie jest realne i takie szczęście osiągalne. Jeśli się dobrze rozejrzeć, to można zobaczyć można, że naprawdę dużo dziewcząt nie wyciąga ręki po byle co i nie chce byle czego. Młodym jest się tylko raz, więc głupio byłoby tę młodość przegrać? Dzisiaj dziewczęta większą uwagę przywiązują do wykształcenia i więcej też wiedzą o życiu – dlatego nie szukają szczęścia byle gdzie.
Wobec tego gdzież tego szczęścia szukać? Kto ma udzielić odpowiedzi na to pytanie? Filozofowie?. Wystarczy posłuchać naszych najmłodszych filozofów, co to zamęczają starszych ciągłym pytaniem: „a co będzie potem? Po tym chwilowym szczęściu, po tym krótkim zachwycie i upojeniu? A co będzie potem? Bo jeśli szczęście – to na zawsze! Właśnie, człowiek zawsze chce być szczęśliwy. Nieraz słyszą dziewczęta powiedzenie: „człowiek ma być wierny naturze”; ale tak samo wiernym trzeba być łasce. To chyba jest łaska, że może być dziewczyną – i staje się kobietą.
Nie trzeba zazdrościć chłopakom, że są chłopcami! Życie kobiety jest piękne i bogate, i na pewno szczęście przynosi realizowanie życia kobiety, naturalnie kobiety otwartej na łaskę. Trzeba trochę uważniej popatrzeć i sprawdzić, jakie to bodźce i motywy brane są pod uwagę. Szczęście będzie pełne nie tylko przez wykonywanie zawodu i zdobywanie w ten sposób środków do życia – ile przez wierność powołaniu. Kobietę powołuje znacznie bogatsza rzeczywistość. Kobietę powołuje Pan Bóg, by wypełniła swoje życiowe posłannictwo. Czy Bóg znajdzie we mnie upodobanie? To będzie pierwsze spojrzenie – spojrzenie naprzód, ku przyszłości.
Drugie spojrzenie będzie na siebie. Dziewczęta nieraz oglądają siebie w lusterku przed wyjściem między ludzi, a nieraz to także w oknie wystawowym. To jest spojrzenie na siebie. Nie o takie jednak spojrzenie chodzi w tej chwili. Była mowa o bogatych darach natury w jakie Opatrzność Boża każdą kobietę wyposaża, aby mogła wypełnić swoje zadanie życiowe. Wyposażenie to jest dwojakie: fizyczne i psychiczne. Fizyczne wyposażenie to przygotowanie ciała kobiety do spełniania funkcji macierzyńskich, przekazania życia, urodzenia dziecka i pielęgnowania go. Dobrze wiadomo, że jest wolą Boga, by ludzie kontynuowali dzieło stworzenia. Stąd ten wielki szacunek, jakim otaczamy ciało i pielęgnujemy je. O tym wyposażeniu fizycznym ciała napisano wiele książek i na ogół dziewczęta są zorientowane. Szkoda jednak, że zbyt mało jednak mówi się o psychicznym wyposażeniu, o tych wszystkich duchowych możliwościach, które drzemią w młodziutkiej kobiecie, i czekają na uformowanie i właściwe rozwinięcie. Czy rzeczywiście bowiem znacie specyfikę własnego życia psychicznego, duchowego? Trzeba tutaj wskazać na uczuciowość, jako dominującą cechę kobiecej psychiki. Nie wystarczy jednak tylko wiedzieć, że uczuciowość, jest naturalnym bogactwem kobiety, z którym trzeba umiejętnie się obchodzić. Przecież dzięki uczuciu kobieta jest kochającą żoną, troskliwą matką, miłą towarzyszką pracy i odpoczynku. Na ten temat, można wygłosić niejeden wykład, czy konferencję To też każda dziewczyna powinna się zastanowić. Szkoda byłoby zmarnować ten dar, lub roztrwonić bezmyślnie. Tym bardziej, że właśnie w młodych latach, przed dziewczyną otwiera się całe królestwo. Ta uczuciowość, która z czasem ma pogłębić życie kobiety i bliskich jej osób, dzisiaj może stać się powodem wewnętrznych niepokojów. Dzieci dziwią się nieraz matce, jak to ona poznaje „po oczach”, co dziś było w szkole. Trzeba też pamiętać o kobiecej intuicji. Ta intuicja, to część kobiecej psychiki. Z bogactwa emocjonalnego wynikają dalsze cechy jak gotowość do poświęceń dla małej istotki, którą jest bezbronne dziecko, − lub też umiłowana osoba. Niestety gotowość do poświęceń: może się skończyć na naiwności. Zapewne słyszały też dziewczęta znaną opinię lekarzy o pacjentach, że kobiety są bardziej wytrzymałe na ból i cierpienie aniżeli mężczyźni. Równocześnie kobiety i dziewczęta są nastawione na drugiego człowieka, czego wyrazem może być choćby zachowanie się uczestników nieszczęśliwego wypadku, kiedy to zwykle kobieta odzywa się: ale pomóżcie najpierw temu nieszczęśnikowi!!” A subtelność i wrażliwość na piękno i zrozumienie piękna tak mocno jest związane z kobietą, że zauważony brak subtelności i zrozumienia piękna u kobiety, wywołują co najmniej zdziwienie i zaniepokojenie.
To tylko niektóre cechy kobiecej psychiki, które mogą już w sobie rozpoznać dziewczęta. Z tym jednak, że ich życie emocjonalne w młodym wieku jest jeszcze nieustabilizowane i ulega falowaniu. Nieraz dziewczęta same siebie nie rozumieją i pytają się: co się ze mną dzieje? Gdyby jednak spojrzały trochę więcej poczytały, porozmawiały o tym lepiej zrozumiałyby siebie i swoje postępowanie. Ponadto ceniłyby to swoje bogactwo duchowe co najmniej tak samo, jak zgrabną sylwetkę. Przecież nie wystarczy znać tylko kolor swoich oczu i włosów, trzeba znać swoje usposobienie i swój temperament. Właśnie temperament – bo każdy z temperamentów posiada zalety i wady, i stale spotykamy się z ludźmi o różnych temperamentach. Współżycie układałoby się lepiej, gdyby dostosowywać do nich własne postępowanie.
Ciekawe i piękne są nasze czasy, czasy nowych odkryć i nowych wynalazków. Chyba równie wielkim odkryciem jest poznanie samego siebie – może największe odkrycie, bo pozwala , docenić swoją wartość. Tym więcej, że nie ma dwu ludzi podobnych do siebie, nawet bliźniaki różnią się jeden od drugiego. To tak mniej więcej – jak oryginalne rzeźby czy obrazy. Niezależność, jaka stała się udziałem wielu dziewcząt, wymaga w pierwszym rzędzie poznania samej siebie. Z pracy rozbudzonego umysłu rodzi się radość, która młodym dziewczętom jest kolejną cechą młodości.