Jezus - Kapłan posłuszny "wczoraj i dziś, także na wieki". Zobacz większe

Jezus - Kapłan posłuszny "wczoraj i dziś, także na wieki".

Nowy

ks. Henryk Szmulewicz

: Książki

16,00 zł

Opis

Autor książki zgłębia w niej tajemnicę Chrystusa jako „Kapłana posłusznego” – jak pisze „Jezus stał się człowiekiem jako Kapłan posłuszny, aby odpowiedzieć swoim posłuszeństwem na nieposłuszeństwo człowieka wobec Boga. Został posłany jako Syn, aby dokonał odnowienia synowskiej relacji wszystkich ludzi z Bogiem. U podstaw kapłańskiego charakteru posłuszeństwa Jezusa znajduje się zatem fakt ontologicznej jedności pomiędzy Bogiem Ojcem a Jezusem”.
Tajemnica ta rozważana jest w trzech aspektach: „WCZORAJ” Posłany przez Ojca w Duchu Świętym, Zapowiedziany jako Mesjasz, Syn Boży Wcielony, Syn Człowieczy umęczony i ukrzyżowany, Zwycięzca na drzewie krzyża; „I DZIŚ” Sakrament Eucharystii, Sakrament święceń; „TAKŻE NA WIEKI” Odwieczna miłość wpisana w ludzki czas, Eschatologiczne ukierunkowanie dzieła odkupienia.

Więcej informacji

ISBN 978-83-733238-7-2
rok wydania 2007
typ wydania1 1
ilość stron ok. 270
format A5

Opinie

Na razie nie dodano żadnej recenzji.

Napisz opinię

Jezus - Kapłan posłuszny "wczoraj i dziś, także na wieki".

Jezus - Kapłan posłuszny "wczoraj i dziś, także na wieki".

Spis treści

Wprowadzenie:

I. „WCZORAJ”
1. Posłany przez Ojca w Duchu Świętym
a. „Ja i Ojciec jedno jesteśmy”
b. „Ojcze, umiłowałeś mnie przed założeniem świata”
c. „Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu”
2. Zapowiedziany jako Mesjasz
a. „Dawid nazywa Go swoim Panem”
b. „Syn Człowieczy nie przyszedł, aby mu służono, lecz aby służyć”
c. „Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić”
3. Syn Boży Wcielony
a. „Wyszedłem od Ojca”
b. „Przyszedłem na świat”
4. Syn Człowieczy umęczony i ukrzyżowany
a. „Syn Człowieczy nie ma miejsca, gdzie by głowę mógł oprzeć”
b. „Ojcze mój, jeśli to możliwe, niech Mnie ominie ten kie-lich”
c. „Gdy zostanę wywyższony, przyciągnę wszystkich do sie-bie”
d. „Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć?”
5. Zwycięzca na drzewie krzyża
a. „Ojcze, przebacz im”
b. „Wykonało się”
c. „Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego”

II. „I DZIŚ”

1. Sakrament Eucharystii
a. „Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje”
b. „To czyńcie na moją pamiątkę”
c. „Ja jestem pośród nich”
2. Sakrament święceń
a. „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię”
b. „Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie”
c. „Dobry pasterz daje życie swoje za owce”
d. „Uważajcie na siebie”

III. „TAKŻE NA WIEKI”
1. Odwieczna miłość wpisana w ludzki czas
a. „Objawiłem im Twoją miłość i nadal będę objawiał”
b. „Abyście się miłowali tak, jak Ja was umiłowałem”
2. Eschatologiczne ukierunkowanie dzieła odkupienia
a. „Smutna jest moja dusza aż do śmierci”
b. „Nie wyjdziesz stamtąd, aż zwrócisz ostatni grosz”
c. „Zabiorę was do siebie”
d. „Nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie”
e. „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem”
f. „Syn Człowieczy oddzieli jednych od drugich”
g. „Idź precz, szatanie”
h. „Królestwo moje nie jest z tego świata”

Bibliografia
1. Magisterium Kościoła
2. Refleksja teologiczna
a. Zbawcze posłannictwo Chrystusa
b. Uobecnienie misji Chrystusa w Kościele
c. Teologia kapłaństwa
Aneks: Agnieszka Kozioł, Posłuszeństwo Jezusa zwycięstwem nad nieposłuszeństwem szatana
 

Fragment

1. Posłany przez Ojca w Duchu Świętym

Wbrew otoczeniu, które często i na różny sposób negowało prawdziwość misji Jezusa, On sam nigdy nie utracił i nie zaprzeczył, ale przeciwnie, otwarcie głosił prawdę o tej jedynej w swoim rodzaju relacji z Bogiem Ojcem: „Jakżeż wy o Tym, którego Ojciec poświęcił i posłał na świat mówicie: «Bluźnisz», dlatego że powiedziałem: «Jestem Synem Bożym?»” (J 10,36). Synowska relacja Jezusa wobec Tego, który Go „uświęcił i posłał na świat” była przeniknięta doskonałym posłuszeństwem wobec odwiecznego planu zbawienia człowieka.
Prawda o kapłańskim charakterze posłuszeństwa Jezusa sięga samych biblijnych korzeni nowotestamentalnego objawienia Jezusa jako Syna i Objawiciela Ojca. Jezus jest jedyną drogą prowadzącą do Ojca (por. J 14,6). Jest „miejscem” spotkania ludzi z Ojcem, który w Nim stał się widzialny (por. J 14,9-10). Człowiek skierowany jest ku Ojcu dzięki Duchowi Świętemu, który w nim mieszka. Można tę relację nazwać relacją prawdziwego synostwa, która pozwala człowiekowi wzywać Boga Ojca tym samym imieniem, którym posługiwał się Jezus: Abba. Komunia Ojca z Synem sprawia (tworzy) tę komunię między ludźmi a Bogiem, oraz między ludźmi a całym stworzeniem. Przez Chrystusa bowiem wszystko zostało stworzone. W Nim jednoczy się na nowo wszystko, co jest „na niebie i co na ziemi”. A Duch Święty wspiera swoją mocą dążenie człowieka i świata do jedności z Ojcem przez Jezusa Chrystusa.
Głęboka więź i zjednoczenie pomiędzy Jezusem a Ojcem, wyrażały się zwłaszcza poprzez słowa i dzieła Jezusa. Zjednoczenie to nie tylko towarzyszyło Jego działalności, ale określało całe Jego istnienie. Nazywając Boga swym Ojcem, Jezus czynił się równym Bogu. Wskazywał, że Bóg, będąc miłującym Ojcem, rodzi swojego Syna, a wraz z Nim daje początek Duchowi Świętemu, „Osobie-Miłości”. Późniejsza refleksja Kościoła wyrazi to w ten sposób, że Syn i Duch równi są Ojcu – otrzymują od Niego całe Boskie życie. Odróżniają się od Niego i od siebie nawzajem jedynie różnorodnością relacji, które ze swej strony – jakby paradoksalnie – potwierdzają głęboką jedność Ojca i Syna w Duchu Świętym.
Jezus stał się człowiekiem jako Kapłan posłuszny, aby odpowiedzieć swoim posłuszeństwem na nieposłuszeństwo człowieka wobec Boga. Został posłany jako Syn, aby dokonał odnowienia synowskiej relacji wszystkich ludzi z Bogiem. U podstaw kapłańskiego charakteru posłuszeństwa Jezusa znajduje się zatem fakt ontologicznej jedności pomiędzy Bogiem Ojcem a Jezusem („Ja i Ojciec jedno jesteśmy”). Jedność ta „sięga” preegzystencji Jezusa („Ojcze, umiłowałeś mnie przed założeniem świata”). Ten, który istniał od wieków został posłany przez Ojca w Duchu Świętym. Dzięki temu posłaniu dokonało się pełne objawienie Boga w Chrystusie przez Ducha („Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu”).