Obniżka! EWANGELIA WEDŁUG ŚWIĘTEGO MATEUSZA rozdziały 14 28 Zobacz większe

EWANGELIA WEDŁUG ŚWIĘTEGO MATEUSZA rozdziały 14 28

Nowy

ks. Antoni Paciorek

: Podręczny Komentarz Biblijny
: Biblistyka
: Książki

15,92 zł

-20%

19,90 zł

Opis

Ten komentarz duszpasterski, ukazujący się w postaci osobistej refleksji, medytacji i katechezy, może posłużyć jako pomoc dla różnych grup pogłębiających znajomość Pisma Świętego oraz dla indywidualnego czytelnika, pragnącego lepiej poznać słowo Boże. Taka jest bowiem intencja przygotowania serii Podręczny Komentarz Biblijny w oparciu o istniejące już tomy Nowego Komentarza Biblijnego.

Więcej informacji

ISBN 978-83-733271-3-9
rok wydania 2009
ilość stron 368
format B5

Opinie

Na razie nie dodano żadnej recenzji.

Napisz opinię

EWANGELIA WEDŁUG ŚWIĘTEGO MATEUSZA rozdziały 14 28

EWANGELIA WEDŁUG ŚWIĘTEGO MATEUSZA rozdziały 14 28

Spis treści

Skróty

TEKST I KOMENTARZ

5. Chrystus i Kościół (14,1 – 18,35)
5.1. Narracja i dialogi: odrzucenie i wyznanie (14,1 – 17,27)
5.1.1. Odrzucenie i wyznanie – krąg pierwszy (14,1-33)
5.1.1.1. Śmierć Jana Chrzciciela (14,1-12)
5.1.1.2. Cudowne nakarmienie pięciu tysięcy (14,13-21)
5.1.1.3. Jezus chodzi po wodzie (14,22-33)
5.1.2. Odrzucenie i wyznanie – krąg drugi (14,34 – 16,20)
5.1.2.1. Jezus uzdrawia w ziemi Genesaret (14,34-36)
5.1.2.2. Spór i pouczenie na temat czystości i nieczystości (15,1-20)
5.1.2.3. Wiara niewiasty kananejskiej (15,21-28)
5.1.2.4. Nowe uzdrowienia (15,29-31)
5.1.2.5. Drugie rozmnożenie chleba (15,32-39)
5.1.2.6. Żądanie znaku (16,1-4)
5.1.2.7. Przestroga przed nauką faryzeuszy i saduceuszy (16,5-12)
5.1.2.8. Wyznanie i obietnica (16,13-20)
5.1.3. Odrzucenie i wyznanie – krąg trzeci (16,21 – 17,27)
5.1.3.1. Droga Chrystusa i uczniów (16,21-28)
5.1.3.2. Przemienienie (17,1-8)
5.1.3.3. Przyjście Eliasza (17,9-13)
5.1.3.4. Uzdrowienie epileptyka (17,14-21)
5.1.3.5. Druga zapowiedź Męki (17,22-23)
5.1.3.6. Podatek świątynny (17,24-27)
5.2. Wskazania dla wspólnoty (18,1-35)
5.2.1. Wobec „małych” (18,1-20)
5.2.1.1. Prawdziwa wielkość (18,1-4)
5.2.1.2. Przestroga przed zgorszeniami (18,5-9)
5.2.1.3. Przypowieść o zgubionej owcy (18,10-14)
5.2.1.4. Napomnienie braterskie oraz modlitwa wspólnotowa (18,15-20)
5.2.2. Wobec siebie nawzajem (18,21-35)
5.2.2.1. O przebaczeniu (18,21-22)
5.2.2.2. Przypowieść o niemiłosiernym dłużniku (18,23-35)

6. Do Jerozolimy i w Jerozolimie (19,1 – 25,46)
6.1. Pouczenia i kontrowersje (19,1 – 23,39)
6.1.1. Pouczenia dla rodzin i domów (19,1 – 20,28)
6.1.1.1. Początek podróży do Jerozolimy (19,1-2)
6.1.1.2. Sprawa rozwodów (19,3-12)
6.1.1.3. Dobrowolna bezżenność (19,10-12)
6.1.1.4. Jezus i dzieci (19,13-15)
6.1.1.5. Bogaty młodzieniec (19,16-22)
6.1.1.6. Bogaty a królestwo Boże (19,23-26)
6.1.1.7. Zapłata uczniów (19,27-30)
6.1.1.8. Przypowieść o hojnym właścicielu winnicy (20,1-16)
6.1.1.9. Trzecia zapowiedź Męki i Zmartwychwstania (20,17-19)
6.1.1.10. Cierpienie i służba (20,20-28)
6.1.2. Jezus Syn Dawida (20,29 – 21,22)
6.1.2.1. Niewidomi pod Jerychem (20,29-34)
6.1.2.2. Tryumfalny wjazd do Jerozolimy (21,1-11)
6.1.2.3. Oczyszczenie świątyni (21,12-17)
6.1.2.4. O nieurodzajnej fidze i doskonałej wierze (21,18-22)
6.1.3. Dialogi i przypowieści (21,23 – 22,46)
6.1.3.1. Kontrowersja wokół autorytetu i mocy Jezusa (21,23-27)
6.1.3.2. Przypowieść o dwóch synach (21,28-32)
6.1.3.3. Przypowieść o przewrotnych dzierżawcach (21,33-46)
6.1.3.4. Przypowieść o uczcie weselnej (22,1-14)
6.1.3.5. Sprawa podatku (22,15-22)
6.1.3.6. Sprawa zmartwychwstania (22,23-33)
6.1.3.7. Największe przykazanie (22,34-40)
6.1.3.8. Mesjasz Synem Bożym (22,41-46)
6.1.4. Groźby i lamentacje (23,1-39)
6.1.4.1. Ostrzeżenie przed uczonymi w Piśmie i faryzeuszami (23,1-12)
6.1.4.2. Siedmiokrotne „Biada” (23,13-33)
6.1.4.3. Sąd nad tym pokoleniem (23,34-36)
6.1.4.4. Lament nad Jerozolimą (23,37-39)
6.2. Mowa eschatologiczna (24 – 25)
6.2.1. Wydarzenia końca czasów (24,1-35)
6.2.1.1. Zapowiedź zburzenia Jerozolimy (24,1-2)
6.2.1.2. Początek eschatologicznych wydarzeń (24,3-8)
6.2.1.3. O prześladowaniu (24,9-14)
6.2.1.4. W sprawie ucieczki z Jerozolimy (24,15-22)
6.2.1.5. Pojawienie się zwodzicieli i fałszywych proroków (24,23-28)
6.2.1.6. Nadejście Syna Człowieczego (24,29-31)
6.2.1.7. Czas jest bliski (24,32-35)
6.2.2. Wezwanie do czujności (24,36 – 25,30)
6.2.2.1. Nieznany czas przyjścia (24,36-41)
6.2.2.2. Potrzeba czuwania (24,42-44)
6.2.2.3. Przypowieść o wiernym i niewiernym słudze (24,45-51)
6.2.2.4. Przypowieść o pannach roztropnych i nieroztropnych (25,1-13)
6.2.2.5. Przypowieść o talentach (25,14-30)
6.2.3. Sąd Ostateczny (25,31-46)

7. Męka, śmierć i zmartwychwstanie (26,1 – 28,20)
7.1. Męka i śmierć Jezusa (26,1 – 27,66)
7.1.1. Preliminaria – przygotowanie do wydarzeń pasyjnych (26,1-30)
7.1.1.1. Zapowiedź męki Jezusa (26,1-5)
7.1.1.2. Namaszczenie w Betanii (26,6-13)
7.1.1.3. Zdrada Judasza (26,14-16)
7.1.1.4. Przygotowania do Paschy (26,17-19)
7.1.1.5. Jezus i Judasz (26,20-25)
7.1.1.6. Ustanowienie Eucharystii (26,26-30)
7.1.2. Pojmanie Jezusa (26,31-56)
7.1.2.1. Zapowiedź upadku uczniów (26,31-35)
7.1.2.2. Modlitwa w Ogrójcu (26,36-46)
7.1.2.3. Jezus zdradzony i wydany (26,47-56)
7.1.3. Przed Sanhedrynem (26,57-75)
7.1.3.1. Jezus i Piotr w domu arcykapłana (26,57-58)
7.1.3.2. Proces przed Sanhedrynem (26,59-66)
7.1.3.3. Obelgi i naigrawanie (26,67-68)
7.1.3.4. Zaparcie się Piotra (26,69-75)
7.1.4. Przed Piłatem (27,1-31)
7.1.4.1. Jezus zaprowadzony do Piłata (27,1-2)
7.1.4.2. Zapłata krwi (27,3-10)
7.1.4.3 Jezus oskarżany przed Piłatem (27,11-26)
7.1.4.4. Za Barabaszem a przeciw Jezusowi (27,15-23)
7.1.4.5. Piłat umywa ręce – Żydzi przejmują odpowiedzialność (27,24-26)
7.1.4.6. Jezus wyszydzony i cierniem koronowany (27,27-31)
7.1.5. Ukrzyżowanie, śmierć i złożenie do grobu (27,32-66)
7.1.5.1. Droga na Golgotę i ukrzyżowanie (27,32-38)
7.1.5.2. Wyszydzenie na krzyżu (27,39-44)
7.1.5.3. Śmierć Jezusa (27,45-50)
7.1.5.4. Wydarzenia bezpośrednio po śmierci Jezusa (27,51-54)
7.1.5.5. Niewiasty pod krzyżem (27,55-56)
7.1.5.6. Pogrzeb Jezusa (27,57-61)
7.1.5.7. Straż przy grobie (27,62-66)
7.2. Zmartwychwstanie (28,1-20)
7.2.1. Wydarzenia u Grobu (28,1-8)
7.2.2. Jezus ukazuje się niewiastom (28,9-10)
7.2.3 Sprawozdanie straży (28,11-15)
7.2.4. Ostatnie polecenie (28,16-20)

SKOROWIDZ MATEUSZOWYCH CZYTAŃ LITURGICZNYCH

SKOROWIDZ STAROŻYTNYCH PISARZY KOŚCIELNYCH

 

Fragment

Narracja i dialogi: odrzucenie i wyznanie (14,1 – 17,27)

Materiał kolejnych czterech rozdziałów występuje na ogół w takim samym porządku jak w Ewangelii Marka. Zachowując ten porządek, ewangelista Mateusz wprowadza jednak sporo modyfikacji. Zwracają uwagę tzw. perykopy Piotrowe, tj. fragmenty, w których Piotr przedstawiany jest jako reprezentant pozostałych uczniów oraz jako ten, kto bardziej niż pozostali związany jest z misją Jezusa (14,28-32; 16,16-20; 17,24-27).
Obok perykop Piotrowych tę część Ewangelii znamionuje coraz większe wyodrębnianie się i bliższa charakterystyka grupy uczniów Jezusa. Pełnią oni funkcję pośredników pomiędzy Jezusem i tłumem podczas cudownego rozmnożenia chleba (14,15-19; 15,32-36), także podczas cudownego uzdrowienia córki niewiasty kananejskiej (15,23) oraz chłopca – epileptyka (17,16.19-20). Do uczniów Jezus zwraca się z osobnym pouczeniem (15,12-20; 16,5-12.21-23.24-28; 17,10-13.19-20), uczniowie zaś za pośrednictwem swego przedstawiciela, tj. Piotra, wyznają wiarę w Jezusa Mesjasza i Syna Bożego (16,17-19).
Na przeciwległym w stosunku do uczniów biegunie znajdują się przeciwnicy Jezusa – faryzeusze oraz uczeni w Piśmie (15,1; 16,1.6.11.12). Są to reprezentanci plemienia cudzołożnego i przewrotnego, niezdolni rozpoznać oznaki czasów mesjańskich (16,4). Do tej samej kategorii przeciwników Jezusa trzeba zaliczyć Heroda, który przez zabójstwo Jana Chrzciciela zdaje się zapowiadać, jaką będzie droga samego Jezusa (14,1-5; 17,10-13).
Inną grupą osób pojawiających się wokół Jezusa jest tłum. Ta kategoria sytuuje się pomiędzy uczniami Jezusa a Jego przeciwnikami. Tłum podąża za Jezusem, stając się beneficjentem Jego cudownych dzieł. Jezus okazuje wobec niego wiele troski i miłosierdzia (14,14. 34-36; 15,29-31: uzdrowienia; 14,15-21; 15,32-38: rozmnożenie chleba). Tłum z podziwem i entuzjazmem przyjmuje czyny Jezusa objawiające moc Boga (15,31), ale równocześnie narażony jest na niebezpieczeństwo zgubnego wpływu zwierzchników judaizmu (17,14.17).