EWANGELIA WEDŁUG ŚWIĘTEGO MATEUSZA rozdziały 1 13 Zobacz większe

EWANGELIA WEDŁUG ŚWIĘTEGO MATEUSZA rozdziały 1 13

Nowy

ks. Antoni Paciorek

: Podręczny Komentarz Biblijny
: Biblistyka
: Książki

19,90 zł

Opis

Ten komentarz duszpasterski, ukazujący się w postaci osobistej refleksji, medytacji i katechezy, może posłużyć jako pomoc dla różnych grup pogłębiających znajomość Pisma Świętego oraz dla indywidualnego czytelnika, pragnącego lepiej poznać słowo Boże. Taka jest bowiem intencja przygotowania serii Podręczny Komentarz Biblijny w oparciu o istniejące już tomy Nowego Komentarza Biblijnego.

Więcej informacji

ISBN 978-83-733266-0-6
rok wydania 2009
ilość stron 318
format B5

Opinie

Na razie nie dodano żadnej recenzji.

Napisz opinię

EWANGELIA WEDŁUG ŚWIĘTEGO MATEUSZA rozdziały 1 13

EWANGELIA WEDŁUG ŚWIĘTEGO MATEUSZA rozdziały 1 13

Spis treści

Słowo Metropolity Krakowskiego do serii Podręczny Komentarz Biblijny

Słowo wstępne

Skróty

WSTĘP
1. Podział ewangelii Mateusza
2. Autor
3. Czas powstania
4. Miejsce powstania
5. Niektóre właściwości literackie pierwszej Ewangelii

TEKST I KOMENTARZ

1. Wprowadzenie (1,1 – 2,23): narodzenie i dzieciństwo Jezusa
1.1. Tytuł (1,1)
1.2. Jezus i Izrael (1,2 – 1,25)
1.2.1. Rodowód Jezusa (1,2-17)
1.2.2. Narodzenie Jezusa Chrystusa (1,18-25)
1.3. Jezus, Izrael i narody pogańskie (2,1-23)
1.3.1. Pokłon Mędrców (2,1-12)
1.3.2. Ucieczka i powrót (2,13-23)

2. Głoszenie królestwa (3,1 – 7,29)
2.1. Narracja: działalność Jana, początek działalności Jezusa (3,1 – 4,25)
2.1.1. Wystąpienie Jana Chrzciciela (3,1-6)
2.1.2. Kazanie Jana Chrzciciela (3,7-12)
2.1.3. Chrzest Jezusa (3,13-17)
2.1.4. Kuszenie Jezusa (4,1-11)
2.1.5. Jezus w Galilei pogan (4,12-17)
2.1.6. Powołanie pierwszych uczniów (4,18-22)
2.1.7. Jezus objawia królestwo słowem i czynem (4,23-25)

2.2. Kazanie na Górze (5,1 – 7,29)
2.2.1. Jezus udaje się na Górę – przedstawienie słuchaczy (5,1-2)
2.2.2. Wprowadzenie: Błogosławieństwa – zadania uczniów (5,3-16)
2.2.2.1. Błogosławieństwa (5,3-12)
2.2.2.2. Zadanie uczniów: sól ziemi i światło świata (5,13-16)
2.2.3. Prawo i Prorocy (5,17-20)
2.2.4. Antytezy (5,21-48)
2.2.4.1. Pierwsza antyteza (5,21-26)
2.2.4.2. Druga antyteza (5,27-30)
2.2.4.3. Trzecia antyteza (5,31-32)
2.2.4.4. Czwarta antyteza (5,33-37)
2.2.4.5. Piąta antyteza (5,38-42)
2.2.4.6. Szósta antyteza (5,43-48)
2.2.5. Sprawiedliwość przed Bogiem (6,1-6)
2.2.5.1. Jałmużna (6,1-4)
2.2.5.2. Modlitwa (6,5-6)
2.2.5.3. Ojcze nasz (6,7-15)
2.2.6. Sprawiedliwość przed Bogiem – post (6,16-18)
2.2.7. Posiadanie, osądzanie, prośba (6,19 – 7,11)
2.2.7.1. Skarby w niebie (6,19-21)
2.2.7.2. Światło albo ciemność (6,22-23)
2.2.7.3. Bóg i mamona (6,24)
2.2.7.4. Uczeń i zatroskanie (6,25-34)
2.2.7.5. Nie sądźcie (7,1-5)
2.2.7.6. Nie dawajcie psom tego, co święte (7,6)
2.2.7.7. O modlitwie (7,7-11)
2.2.8. Prawo i Prorocy – złota reguła (7,12)
2.2.9. Zakończenie: zachęty (7,13-27)
2.2.9.1. Ciasna i szeroka brama (7,13-14)
2.2.9.2. Ostrzeżenie przed fałszywymi nauczycielami (7,15-23)
2.2.9.3. Przypowieść o dwóch budowniczych (7,24-27)
2.2.10. Reakcja słuchaczy (7,28-29)

3. Działalność w Galilei (8,1 – 10,42)
3.1. Narracja: uzdrowienia i egzorcyzmy (8,1 – 9,38)
3.1.1. Uzdrowienie trędowatego (8,1-4)
3.1.2. Setnik z Kafarnaum (8,5-13)
3.1.3. W domu Piotra (8,14-17)
3.1.4. Słowa i czyny Jezusa kierowane do idących za Nim ludzi (8,18-34)
3.1.4.1. Warunki pójścia za Jezusem (8,18-22)
3.1.4.2. Władza Jezusa nad siłami przyrody (8,23-27)
3.1.4.3. Uzdrowienie dwóch opętanych (8,28-34)
3.1.5. Dyskusje z przedstawicielami judaizmu (9,1-17)
3.1.5.1. Uzdrowienie paralityka (9,1-8)
3.1.5.2. Powołanie Mateusza (9,9-13)
3.1.5.3. Smutek i post (9,14-17)
3.1.6. Czyny Jezusa jako odpowiedź na wiarę ludzi (9,18-34)
3.1.6.1. Uzdrowienie córki zwierzchnika i kobiety cierpiącej na krwotok (9,18-26)
3.1.6.2. Uzdrowienie dwóch niewidomych (9,27-31)
3.1.6.3. Uzdrowienie niemego (9,32-34)
3.1.7. Żniwo wielkie (9,35-38)
3.2. Mowa misyjna (10,1 – 11,1)
3.2.1. Wprowadzenie narracyjne – wybór Dwunastu (10,1-4)
3.2.2. Instrukcja dla wyruszających w drogę misjonarzy (10,5-15)
3.2.3. Prześladowania i rozbicie rodzin (10,16-23)
3.2.4. Jezus i uczniowie: los Jezusa losem Jego uczniów (10,24-25)
3.2.5. Wezwanie do odwagi (10,26-31)
3.2.6. Jezus i uczniowie: wyznanie i zaparcie się (10,32-33)
3.2.7. Prześladowania i rozbicie rodzin (10,34-39)
3.2.8. Przyjęcie uczniów i nagroda za przyjęcie (10,40-42)
3.2.9. Zakończenie narracyjne (11,1)

4. Jezus wobec sprzeciwu (11,1 – 13,52)
4.1. Narracja: nauczanie i sprzeciw (11,2 – 12,50)
4.1.1. Jezus i Jan Chrzciciel (11,2-19)
4.1.1.1. Pytanie Jana Chrzciciela (11,2-6)
4.1.1.2. Świadectwo Jezusa o Janie (11,7-15)
4.1.1.3. Pokolenie przewrotne (11,16-19)
4.1.2. Biada niepokutującym miastom (11,20-24)
4.1.3. Objawienie Ojca (11,25-30)
4.1.4. Zrywanie kłosów w szabat (12,1-8)
4.1.5. Uzdrowienie w szabat (12,9-14)
4.1.6. Jezus – „Sługa Pański” (12,15-21)
4.1.7. Kontrowersja w sprawie egzorcyzmów (12,22-37)
4.1.8. Znak Jonasza (12,38-45)
4.1.9. Prawdziwa rodzina Jezusa (12,46-50)
4.2. Mowa w przypowieściach (13,1-58)
4.2.1. Jezus i rzesze – nauczanie w przypowieściach (13,1-35)
4.2.1.1. Przypowieść o siewcy (13,1-9)
4.2.1.2. Dlaczego w przypowieściach? (13,10-17)
4.2.1.3. Wyjaśnienie przypowieści o siewcy (13,18-23)
4.2.1.4. Przypowieść o chwaście (13,24-30)
4.2.1.5. Podwójna przypowieść: ziarno gorczycy i zaczyn (13,31-33)
4.2.1.6. Zakończenie przemówienia do tłumu (13,34-35)
4.2.2. Jezus i uczniowie – nauczanie w przypowieściach (13,36-58)
4.2.2.1. Wyjaśnienie przypowieści o chwaście (13,36-43)
4.2.2.2. Przypowieść o skarbie i perle (13,44-46)
4.2.2.3. Przypowieść o sieci (13,47-50)
4.2.2.4. Skarby dawne i nowe (13,51-52)
4.2.2.5. Zakończenie – niewiara w Nazarecie (13,53-58)

BIBLIOGRAFIA

SKOROWIDZ MATEUSZOWYCH CZYTAŃ LITURGICZNYCH

SKOROWIDZ STAROŻYTNYCH PISARZY KOŚCIELNYCH

 

Fragment

SŁOWO WSTĘPNE

Niniejsza publikacja stanowi uproszczoną wersję obszernego dwutomowego komentarza do Pierwszej Ewangelii, który ukazał się w Edycji św. Pawła (I/1 – 2005; I/2 – 2008) w ramach serii Nowy Komentarz Biblijny. Wychodząc naprzeciw pojawiającym się sugestiom, starano się ukazać nade wszystko teologiczno-ascetyczne przesłanie ewangelii, pomijając informacje z obszaru egzegezy naukowej, które – jak wiadomo – interesują zazwyczaj mniej licznych odbiorców. Jest możliwe, że w jednostkowym przypadku czytelnik zainteresuje się pełniejszym wykładem i pełniejszą dokumentacją spotykanych opinii i twierdzeń. Z łatwością odnajdzie je wówczas we wspomnianej dwutomowej wersji komentarza.
Pomimo wielu uproszczeń i skrótów w stosunku do wspomnianego wcześniej z serii NKB prezentowany obecnie komentarz chce być w miarę wyczerpującym źródłem wiadomości o przesłaniu ewangelii św. Mateusza. Stąd rozmiary publikacji. Dokonanie radykalnego skrótu zaowocowałoby – jak się wydaje – sytuacją, w której objaśnienie tekstu jest tak dalece zwięzłe, że nie wykracza poza to, co i tak z przeczytanego tekstu bezpośrednio narzuca się czytelnikowi.
Nowością omawianego komentarza są wypowiedzi wielkich strarożytnych komentatorów dotyczące konkretnej perykopy. Najczęściej przytaczani są: Orygenes, Hieronim, Jan Chryzostom, Hilary z Poitiers. Ich obecność – prawie symboliczna – pozwala nie tylko dostrzec specyficzną perspektywę wczesnych pisarzy Kościoła, ale także pozwala zobaczyć, że egzegeza biblijna nie rozpoczęła się w naszych czasach, i że wszystkie wieki dorzucają swoją cząstkę do rozumienia „słowa, które nie przemija”.
Pragnę wyrazić wdzięczność Wydawnictwu Diecezji Tarnowskiej „Biblos” za podjęcie się wydania komentarza. Niech mi też wolno będzie wyrazić mocną nadzieję, że niniejsza publikacja posłuży wszystkim, którzy pragną coraz lepiej poznawać Dobrą Nowinę Chrystusa.