DZIECIOM NA DROGĘ. Homilie dla dzieci. Czerwiec Listopad 2007. Rok C Zobacz większe

DZIECIOM NA DROGĘ. Homilie dla dzieci. Czerwiec Listopad 2007. Rok C

Nowy

ks. Wojciech Rzemiński

: Biblioteka duszpasterza
: Książki

10,00 zł

Więcej informacji

ISBN 978-83-733246-2-6
rok wydania 2007
ilość stron 96
format A5

Opinie

Na razie nie dodano żadnej recenzji.

Napisz opinię

DZIECIOM NA DROGĘ. Homilie dla dzieci. Czerwiec Listopad 2007. Rok C

DZIECIOM NA DROGĘ. Homilie dla dzieci. Czerwiec Listopad 2007. Rok C

Spis treści

IX NIEDZIELA ZWYKŁA
UROCZYSTOŚĆ TRÓJCY PRZENAJŚWIĘTSZEJ
03.06.2007
Homilia – Jeden Bóg, ale w Trzech Osobach

X NIEDZIELA ZWYKŁA 10.06.2007
Homilia – Pochylać się nad bliźnimi

XI NIEDZIELA ZWYKŁA 17.06.2007
Homilia – Nasze myśli, pragnienia mają być czyste i dobre

ZAKOŃCZENIE ROKU SZKOLNEGO
Homilia – Potrzeba odpoczynku

XII NIEDZIELA ZWYKŁA
NARODZENIE ŚW. JANA CHRZCICIELA 24.06.2007
Homilia – Być prorokiem jak Jan Chrzciciel

XXII NIEDZIELA ZWYKŁA 02.09.2007
Homilia – Czynić dobro z pokorą

ROZPOCZĘCIE ROKU SZKOLNEGO 03.09.2007
Homilia – Jezus najlepszym Nauczycielem

XXIII NIEDZIELA ZWYKŁA 09.09.2007
Homilia – Wspaniała budowla

XXIV NIEDZIELA ZWYKŁA 16.09.2007
Homilia – Radość z nawróconego grzesznika

XXV NIEDZIELA ZWYKŁA 23.09.2007
Homilia – Skutecznie troszczyć się o niebo

XXVI NIEDZIELA ZWYKŁA 30.09.2007
Homilia – Walczyć w dobrych zawodach

XXVII NIEDZIELA ZWYKŁA 07.10.2007
Homilia – Pan Jezus źródłem naszej wiary

XXVIII NIEDZIELA ZWYKŁA
NIEDZIELA KAPŁAŃSKA 14.10.2007
Homilia – Kapłan przewodnikiem człowieka do nieba

XXIX NIEDZIELA ZWYKŁA
NIEDZIELA MISYJNA 21.10.2007
Homilia - Nawrócić się i uwierzyć, aby głosić Ewangelię

XXX NIEDZIELA ZWYKŁA
ROCZNICA POŚWIĘCENIA NASZEGO KOŚCIOŁA 28.10.2007
Homilia – Kościół miejscem spotkania z Bogiem i człowiekiem

UROCZYSTOŚĆ WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH 01.11.2007
Homilia – Ty i ja świętym

XXXI NIEDZIELA ZWYKŁA 04.11.2007
Homilia – Modlitwa spotkaniem z Jezusem

XXXII NIEDZIELA ZWYKŁA 11.11.2007
Homilia – Niebo 82

XXXIII NIEDZIELA ZWYKŁA 18.11.2007
Homilia – Żyć dobrze by dojść do nieba

XXXIV NIEDZIELA ZWYKŁA
UROCZYSTOŚĆ JEZUSA CHRYSTUSA
KRÓLA WSZECHŚWIATA 25.11.2007
Homilia – Król Jezus

 

Fragment

ZAKOŃCZENIE ROKU SZKOLNEGO

Wprowadzenie do liturgii

„Wszystko ma swój czas i jest wyznaczona godzina na wszystkie sprawy pod niebem”. I „nie ma nic lepsze-go nad to, że się człowiek cieszy ze swych dzieł”. Zakończenie roku szkolnego to taki szczególny czas, kiedy cieszymy się ze swoich dzieł. Z tego, co udało się nam do-konać przez kilka miesięcy. Pragniemy spojrzeć po roku pracy, jak pomnażaliśmy nam dane przez Boga talenty. Pan Jezus każdemu z nas stawia pytanie: jaki pożytek uczyniłeś ze skarbu, który otrzymałeś na początku roku szkolnego?
Za zaniedbania, złe zachowanie przepraszajmy na początku tej Najświętszej Ofiary.


Homilia – Potrzeba odpoczynku

Skarb
Drodzy rodzice, nauczyciele i wychowawcy. Droga młodzieży. Kochane dzieci. Na początek posłuchajmy opowiadania o dwóch przyjaciołach, którzy spotkali się ze sobą po długim okresie rozłąki. Jeden z nich stał się bogaty, a drugi biedny. Zasiedli razem do stołu i zaczęli wspominać wspólnie przeżyte chwile. Podczas prowadzonej rozmowy biedny człowiek nagle przysnął. Przyjaciel, w przypływie wzruszenia, przed wyjściem z jego domu, wsunął mu do kieszeni duży diament o ogromnej wartości. Kiedy jego ubogi przyjaciel obudził się, nie wiedział, że stał się właścicielem podarowanego mu skarbu i rozpoczął swój dzień tak, jakby nic się nie wydarzyło. Rok później los sprawił, ze dwaj przyjaciele ponownie się spotkali.
„Powiedz mi” – powiedział bogaty, widząc znowu swojego przyjaciela w wielkiej biedzie – „dlaczego nie uczyniłeś pożytku ze skarbu, który pozostawiłem w twojej kieszeni?” (Bruno Ferrero, Zna to tylko wiatr, Warszawa 1996, s. 36).
Pomyśl, czy ty uczyniłeś pożytek ze skarbu, który otrzymałeś na początku roku szkolnego?

Sukcesy i porażki
Przychodzimy do Jezusa, bo Jemu zależy na naszym zaangażowaniu w życie wiary, w modlitwę, w codzienne działanie, a więc także w pomnażanie naszej wiedzy, zdobywanie nowych umiejętności. I ten skarb, którego nikt nam nie odbierze, składa w nasze ręce. Przychodzi-my, by podziękować Mu za ten czas – za wykorzystane talenty, podjęte natchnienia, ale przede wszystkim za tych, którzy pomagali nam wzrastać w mądrości i w łasce. Kto u podnóża góry – czyli na początku roku szkolnego – nie zajmował się ocenianiem jej wysokości, lecz przystąpił do jej zdobycia z uśmiechem, radością i optymizmem, po-radził sobie lepiej z wejściem na szczyt. I zobaczył, że nie była taka nieosiągalna, na jaką wyglądała.
Pragniemy wyrazić serdeczną wdzięczność Bogu za wszystkich nauczycieli i ich całoroczny trud pedagogiczny i wychowawczy.
Drodzy uczniowie. Za to przeprowadzenie was przez tajniki życia, za naukę i wskazywanie właściwych postaw musicie powiedzieć tym, którym się to należy, najpiękniej-sze i znane na całym świecie słowo: „Dziękuję”.
Były większe i mniejsze osiągnięcia, ale także po-tknięcia czy wręcz porażki. Bo w życiu szkoły to tak, jak w sporcie. Trzeba wiele wysiłku, samozaparcia, wy-trwałości, aby osiągać dobre wyniki w nauce. Czasem nie od razu to się udaje. Ale konsekwentny upór, silna wola i szczere chęci nie pozwolą wypaść z gry. O podobnych zmaganiach opowiadają gwiazdy piłki nożnej w książce Giampaulo Matei pod znamiennym tytułem: Dzięki Bogu. Bohaterowie sportowych aren, jak choćby Ronaldo, Del Piero, Batistuta, nie wstydzą się i nie obawiają się niczego mówiąc o Bogu, wierze, swoim doświadczeniu religijnym. Charakterystyczne jest to, że gwiazdy sportu potrafiły dostrzec i odkryć w sobie otrzymane od Boga dary i talenty. Jednocześnie zawodnicy wiedzą, że swoje osiągnięcia i sukcesy zawdzięczają nie tylko sobie, ale przede wszystkim Bogu.

Troszczyć się o ducha
My także winniśmy odkrywać w sobie całe bogactwo darów Bożych oraz pomoc Ducha Świętego, który po-zwala nam się rozwijać, wzbogacać nasze umysły i serca. Rozpoczynają się wakacje – czas odpoczynku, odnowy sił fizycznych i duchowych. Kiedyś Jezus do utrudzonych pracą uczniów powiedział: „wypocznijcie nieco!” Słowa te, to jakby zaproszenie skierowane do nas wszystkich, zarówno uczniów, jak i uczących, wszystkich, którzy wnieśli twórczy wkład w całe dzieło, które nazywa się szkołą. Więc pora odetchnąć, pora wypocząć. Rozumiał dobrze Chrystus utrudzonego, zmęczonego człowieka, dlatego widział potrzebę także odpoczynku.
Zachęcam, by w czasie wakacji troszczyć się także o odnowę duchową. Wyrazem tego niech będzie udział w niedzielnej Mszy Świętej, codzienna modlitwa, dobra lektura oraz radosny wypoczynek. To pomoże nam na-brać sił do podjęcia wyzwań, jakie stoją przed nami.