PSAŁTERZ I KSIĘGA LAMENTACJI Zobacz większe

PSAŁTERZ I KSIĘGA LAMENTACJI

Nowy

ks. Tadeusz Brzegowy

: Academica
: Książki

23,00 zł

Opis

Książka składa się z dwóch części. W pierwszej autor omawia tematykę związaną z Psałterzem jako kolekcją kultowych pieśni Izraela i teologiczną kwintesencją Biblii (forma poetycka psalmów, pochodzenie utworów, rodzaje literackie, teologiczne treści i egzegeza wybranych psalmów). W części drugiej autor zajmuje się Księgą Lamentacji jako modlitwą Ludu Izraela po sądzie Bożym nad narodem, dynastią Dawidową i Jerozolimą w r. 586 przed Chr. (forma literacka i autorstwo, miejsce w kulcie Izraela i Kościoła, skarga i refleksja nad nieszczęściem i jego przyczyną).

Więcej informacji

ISBN 978-83-733233-6-0
rok wydania 2007
typ wydania1 2
ilość stron 230
format B5

Opinie

Na razie nie dodano żadnej recenzji.

Napisz opinię

PSAŁTERZ I KSIĘGA LAMENTACJI

PSAŁTERZ I KSIĘGA LAMENTACJI

Spis treści

WYKAZ SKRÓTÓW BIBLIOGRAFICZNYCH

ROZDZIAŁ I
WPROWADZENIE DO PSAŁTERZA
1. Pojęcie i nazwy
2. Tekst hebrajski i przekłady
2.1. Tekst hebrajski
2.2. Przekłady starożytne
2.3. Przekłady polskie
3. Tytuły (nagłówki) Psalmów
4. Poetycka struktura Psałterza
4.1. Rytmika (werset, linia, stych)
4.2. Strofa albo zwrotka (stanca)
4.3. Paralelizm członów
5. Gatunki literackie w Psałterzu
5.1. Teoria gatunków literackich (Formgeschichte)
5.2. Charakterystyka gatunków psalmów
5.2.1. Hymny czyli pieśni pochwalne (hebr. tehillâ)
5.2.2. Lamentacje czyli błagania (hebr. tefillâ)
5.2.3. Pieśni dziękczynienia (hebr. tôdâ)
5.2.4. Psalmy królewskie
5.2.5. Pieśni Syjonu
5.2.6. Liturgie
5.2.7. Psalmy mądrościowe i psalmy Prawa
6. Psałterz jako księga
6.1 Liczba psalmów i ich numeracja
6.2. Kolekcje w Psałterzu
6.3. Pochodzenie pojedynczych Psalmów
6.4. Redakcje Psałterza
7. Dawid autorem Psałterza?

ROZDZIAŁ II
ZARYS TEOLOGII PSALMÓW
1. Bóg psalmistów
2. Istota ludzka
3. Uniwersum psalmistów
3.1. Obecność Jahwe na Syjonie
3.2. Król – pomazaniec Jahwe
3.3. Lud i jego historia
3.4. Świat – dzieło Boże
4. Modlitwa wiernego w centrum świata
5. Mesjanizm psalmów
5.1. Mesjanizm „Boga – Który – Przychodzi”
5.2. Mesjanizm psalmów królewskich

ROZDZIAŁ III
EGZEGEZA WYBRANYCH PSALMÓW
Psalm 1
Sprawiedliwy, człowiek naprawdę szczęśliwy
Psalm 73
Złudne powodzenie grzeszników
Psalm 8
Wspaniałość Boga Stworzyciela
Psalm 114
Epifania Boga Izraela
Psalm 15
Warunki wstępu do sanktuarium
Psalm 23
Pan moim Pasterzem i Gospodarzem
Psalm 46
Jahwe, Bóg z nami, w świętym mieście Syjonu
Psalm 47
Celebracja królestwa Jahwe
Psalm 99
Trzykroć Święty Jahwe Król

Psalm 22
Cierpienia i nadzieje Sprawiedliwego
Psalm 16
Bóg najwyższym dobrem w życiu i po śmierci
Psalm 132
Wybranie Dawida i Jerozolimy
Psalm 45
Pieśń zaślubinowa dla Króla-Mesjasza
Psalm 2
Powszechne panowanie Boga i Jego Pomazańca
Psalm 72
Oczekiwany Król Sprawiedliwości i Pokoju
Psalm 110
Pomazaniec Jahwe Królem i Kapłanem

ROZDZIAŁ IV
KSIĘGA LAMENTACJI
1. Nazwa i miejsce w kanonie
2. Temat
3. Forma literacka
4. Autor księgi
5. Zastosowanie liturgiczne
6. Idee teologiczne i orędzie

Appendix

BIBLIOGRAFIA UZUPEŁNIAJĄCA
 

Fragment

2. TEKST HEBRAJSKI I PRZEKŁADY

2.1. Tekst hebrajski

Język hebrajski jest językiem spółgłoskowym. Dlatego też stronę dźwiękową tekstu hebrajskiego, jego intonację i podział znamy tylko z tradycji. Ten proces opracowywania tekstu trwał tak długo, aż rabini zwani masoretami ukończyli w X w. po Chr. dzieło zapisu tradycyjnej wymowy, recytacji i podziału wierszy. Uczynili to za pośrednictwem znaczków samogłoskowych (punktacja), akcentów i innych znaków. Mimo tych starannych zabiegów tekst Psalmów zawiera wiele trudności, miejsc niejasnych czy wprost zepsutych. Współczesnym krytykom udało się poprawić wiele tych trudnych miejsc „tekstu przyjętego” (textus receptus). Stało się to możliwe dzięki studiom porównawczym języków semickich i lepszej znajomości ówczesnych literatur, zwłaszcza poezji Bliskiego Wschodu. Jednak bardzo rzadko w swych zabiegach korekcyjnych wkraczają krytycy w tekst spółgłoskowy hebrajski, który ostatnio w odkryciach manuskryptów qumrańskich zyskał dodatkowe potwierdzenie.
Dziś podstawą wszelkich prac egzegetycznych nad Psalmami jest tekst krytyczny zamieszczony w Biblia Hebraica Stuttgartensia.6 To dzieło zostało opracowane i wydane na 40-lecie Biblii hebrajskiej, wydanej przez R. KITTELA. Za podstawę również posłużył Kodeks Leningradzki B 19 A (L). Wydawcy wciąż mieli do dyspozycji mikrofilmy, które zostały dokonane na kodeksie L w 1957 r., na podstawie negocjacji prowadzonych przez K. Alanda z inicjatywy O. Eissfeldta. Zrobienie mikrofilmów wymagało uprzedniego rozprucia kodeksu i jego następnego zszycia. Wydawcy BHS wyrażają pogląd, że „w każdym razie L jest najstarszym rękopisem kompletnej Biblii hebrajskiej” (w. X-XI), cokolwiek by się sądziło o jego pokrewieństwie z tekstem Ben Aszera (Prolegomena s. XI). W porządku ksiąg wydawcy zastosowali tylko jedną zmianę, umieszczając księgi 1-2 Krn na końcu zbioru. Wydawcy, charakteryzując swoje założenia, piszą, że postanowili odtworzyć „tekst ostatniej ręki” L z całkowitą wiernością. Zgodnie z tym wydawcy powstrzymali się od usuwania nawet oczywistych błędów pisarskich. Masorę L oddano w całości, spełniając w ten sposób to, co było marzeniem R. Kittela (tamże s. XII).